{"id":10697,"date":"2022-08-01T20:34:56","date_gmt":"2022-08-01T18:34:56","guid":{"rendered":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?page_id=10697"},"modified":"2023-05-24T00:00:49","modified_gmt":"2023-05-23T22:00:49","slug":"10697-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/","title":{"rendered":"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: “Levensdagen”"},"content":{"rendered":"

(typoscript \/ januari 1968)<\/p>\n

LEVENSDAGEN \u2013 Op de drempel<\/p>\n

Er zijn momenten in het leven, die ofschoon onvoorzien en onverwacht, l\u00e9vensmomenten blijven. Een dergelijk ogenblik beleefde ik een tiental jaren geleden. Het was middag, ik trok over het Brouck\u00e8replein naar het filmlaboratorium (1) waaraan ik verbonden ben, toen boven de stad een stralend witte wolk aandreef die het hele plein verhelderde, en mij onweerstaanbaar deed denken aan de zee.<\/p>\n

Daar was ik geboren, daar was ik kind geweest. En plots trof het mij met pijnlijke scherpte, hoe ik hier nu door het gedrang van deze jachtige stad snelde, hoe ik het alle dagen om den brode moest doen, ik die als kind in een heel andere wereld had geleefd. Ik dacht aan de haven, het duin en het vlakke land daarachter, en dan aan het miezerig straatje in buurt van het Noordstation waar ik lange, schemergrauwe dagen sleet. En geheel spontaan welde de vraag in mij op: \u201cBen ik die man, en ben ik dat kind? Geen die de ander nog wedervindt.\u201d<\/p>\n

De vraag liet mij niet los. En van dat ogenblik af, werd het een bestendige confrontatie van die man met dat kind, een peilen naar de gronden van het eigen bestaan, naar de zin van een leven dat al aan zijn hoogtepunt voorbij was.<\/p>\n

Het gold geen vlucht. Het was allerminst mijn bedoeling in die jeugdjaren een veilige toevlucht te gaan zoeken, en er met een gevoel van welbehagen te verwijlen \u2013 een voorwendsel om aan de vangarmen van een wrange werkelijkheid te ontsnappen. Het ging om een speurtocht naar de brug tussen de man en het kind, naar de band die schijnbaar was verbroken en nu diende hersteld. Ik wou wegwijs worden in een bestaan dat versnipperd leek, en naar menselijke maatstaven, een mislukking geworden was.<\/p>\n

Kon uit die scherven nog ooit een gaaf geheel worden opgebouwd?<\/p>\n

Er volgden jaren van bezinning. Ik ging te werk als de archeoloog die onder de aardlagen naar de resten van vroegere beschavingen zoekt. Ik groef dieper en dieper, en borg de minste vondst met liefde op. Ik boorde door de toevallige belevenissen van het dagelijks bestaan heen, door het duister bezinksel van smartelijke ervaringen, door het puin van vervallen zekerheden, tot op het eerste substraat. Het was een terugkeer naar de grondvesten, naar het wezen zelf \u2013 werk in de stilte, maar na de volbrachte taak was de terugblik als de dronk in de sage van Hadding G\u00fctthormszoon (2): het bracht heul en verkwikking.<\/p>\n

Het ging niet ineens. Er stonden mijlpalen langs de weg, er waren stilstanden, ogenblikken van onzekerheid en twijfel. Toevallige ontmoetingen hebben mij meer dan eens de weg moeten wijzen. Wie mij kent, zal weten wat het voor mij betekende mijn vrijheid voor een karig maandloon te moeten verkopen aan het gareel van kantooruren te moeten wennen. Vooral dan in een Brussels bedrijf (1) waar je je evengoed op \u2026 Franse bodem kon wanen. Maar er was geen ander uitweg. De Vlaamse gemeenschap had de dichter, die zijn leven aan de verheffing van zijn volk had gewijd, de deur gewezen. Er waren duizenden in mijn geval. En zij allen zullen ook dat gevoel van uiterste radeloosheid hebben gekend, dat de mens aangrijpt die niet meer weet waar hij het geld zal vandaan halen voor het allernoodzakelijkste. Je staart in de ogen van een niet te vermurwen ondier: de onverschillige werkelijkheid<\/p>\n

Het was hard, ik moest mijn literaire plannen opgeven, mijzelf praktisch begraven. Maar ik kreeg de gelegenheid om mijn graag gekoesterde wijsheid uit betere tijden nu eens in de praktijk toe te passen. Altijd had ik geleerd dat je uit je vergissingen en nederlagen moet halen wat eruit te halen is. Een inzinking zelf -en wie heeft er geen?- kon een spoorslag zijn tot een nieuw begin: je moest alle kansen aangrijpen.<\/p>\n

En die kansen boden zich aan. Ik vond ze, onder meer, op het filmlaboratorium (1) zelf, waar ik het toezicht had over het Nederlands van de onderschriften. Zo vond ik eens op mijn tafel de tekst van een interview waarin de theorie\u00ebn van\u00a0Jung<\/a>\u00a0ter sprake kwamen. Het onderwerp boeide mij, en wel in zo\u2019n mate dat ik besloot er een regelrechte studie van te maken. En er ging een wereld voor mij open, de wereld van het \u201czelf\u201d, die zich stap voor stap aan mij openbaarde.<\/p>\n

Een ander aanleiding was het dichterscongres in Knokke (3) waar de mythe als bron van po\u00ebtische inspiratie werd bestudeerd \u2013 wat voor mij de gelegenheid was om mijn eigen werk in het licht van deze confrontatie te bekijken.<\/p>\n

W\u00e9\u00e9r op het laboratorium (1) kwam ik toevallig op het spoor van het werk dat\u00a0Mircea Eliade<\/a>\u00a0(4) aan de mythe had gewijd, en van die dag af mocht ik de vreugde beleven de weg naar het \u201cGnoti Seauton\u201d (5) te hebben onderkend. En die vreugde werd een bron van nieuwe kracht.<\/p>\n

Een filosofische omschrijving van de toestand waarin de uiterlijke levensomstandigheden mij hadden gebracht, vond ik ten slotte toen ik, steeds speurend naar het wezen van het zijn, bij\u00a0Heidegge<\/a>r terechtkwam. Hier was, in kernachtige taal uitgedrukt, de verantwoording van de keuze die ik als jongeman had gedaan, met al de gevolgen van dien.<\/p>\n

Die ervaringen gaven mij een verhelderende kijk op mijn letterkundig werk, dat ik precies in die jaren met het oog op een verzamelde uitgave aan het nazien was (als het er ooit nog tijdens mijn leven van komt\u2026). Als een belangstellende toeschouwer boog ik mij over mijn eerste dichtproeven, en al dadelijk stelde ik vast dat de verbondenheid met de verborgen wereld van de mythe reeds in Zeeland (1934) aanwezig was. En dit gevoel voor het mythische reikte verder terug in de tijd dan mijn kennismaking met de studentenbeweging van Rodenbach, zoals blijkt uit een vers als \u201cEr kwam een boot uit zee geroeid\u201d (8) dat de verwoording is van een prille jeugdherinnering, na de eerste Wereldoorlog. De stof van een der balladen in dezelfde bundel gaat zelfs terug op mijn Engelse schooltijd, nl. Koning Knud<\/a>, die ik er had leren kennen onder de naam Canute.<\/p>\n

Die ontvankelijkheid voor het mythische blijkt dus wel een ingeboren aandrift te zijn. Zij uitte zich toen nog in de voorliefde voor sprookjes en het domein van het wonderbare. En aan dergelijk literatuur, keurig uitgegeven bovendien, mangelde het in Engeland niet.<\/p>\n

En werk na werk beschouwend, werd het mij duidelijk dat de mythe er niet alleen de achtergrond van vormt, maar niet zelden als motief opduikt. In \u201cKoning Skjold\u201d (1943), een episch gedicht waarin de eerste \u2026mythische koning van Denemarken wordt opgeroepen, ongetwijfeld; maar ook in \u201cAsk en Embla\u201d (1942), in het natuurgedicht \u201cKolga\u201d (1938), en in vele andere verzen over alle bundels verspreid.<\/p>\n

Dat het niet om een literair motief allen ging, bleek toen ik,\u00a0Jung<\/a>\u00a0bestuderend, tot de vaststelling kwam, dat veel, van wat hier als wetenschappelijk bevinding werd voorgesteld, in mij quasi onbewust leefde. Dat de mens zijn diepste zelf moet peilen om tot de volledige individuatie te komen had ik altijd aangevoeld. En ook ons volk was op zoek naar zijn ziel.<\/p>\n

(vervolg in manuscript \u2013 onleesbare woorden met een [?])<\/em>
\nWij kunnen pas volledig onszelf worden als wij het zelf leren kennen in het licht van onze oorsprong en dat wil zeggen: van ons wezen. En eerst door de terugkeer naar die bronnen ontdekken wij het werkelijk menselijke, zoals ik in mijn bundel \u201cMoederzee\u201d (1967) het poog te zeggen.<\/p>\n

Dat het tussen een \u201cmythische\u201d visie op het leven en de [genetische ?] werkelijkheid tot een botsing moest komen was bij mij van meet af een voorgevoel dat veel weg had van een zekerheid. In de verzen uit \u201cZeeland (1934) is reeds een tragische ondertoon aan te wijzen, meer nog: de verzen zijn er geheel door beheerst.<\/p>\n

En na dat ogenblik van plotselinge bewustwording op dat Brusselse plein groeide in mij van lieverlede [de bewustwording?] dat mijn leven geworden was wat ik in den beginne al had voorvoeld: de [lotsbestemming ?] van de strijder die zich geheel geeft aan een zaak en er ook het merkteken\u00a0 van [draagt ?]. Met de dichteres wou ik, wouden zoveel anderen van mijn medestanders [getuigen ?]:<\/p>\n

\u201cDan weet Ge immers, dat ik mijn hart gaf
\nEn niets bedong, want dat ware klein en laf.\u201d (6)<\/p>\n

Vandaar het beeld na het [? ] Duin op [? ] voorpost van de zee. En dat kwam in \u201cZeeland\u201d tot uiting, de tragiek van de strijder loopt als een lijn door het hele werk, ze is reeds aanwezig en haast programmatorisch uitgesproken in het lot van Bouden in \u201cKolga\u201d (1938) (innerlijk een zeegedicht\u2026). Ze wordt met mythische gestalte uitgebeeld in de ballade \u201cDe dood van Sigurd Sigmundszoon \u201c (Zee in het Westen, 1954) en in meest historische vorm in mijn roman \u201cKapitein Kruyt\u201d (1964) en verder in het hele werk.<\/p>\n

Mijn jeugd, evenals bij mijn strijdgenoten uit de naoorlogse jaren, was een actieve jeugd geweest. Ik had gestreden, hartstochtelijk, met als inzet: het wezen van ons volk. Ik had ervoor geleden, ervoor geboet. Mijn levensavond was erdoor getekend. Carri\u00e8re, succes, erkenning, welstand, zoveel dingen waar anderen [? ] het handje hadden aangelegd, konden op bogen: dat alles was voor mij niet weggelegd. Ik stond met lege handen\u2026<\/p>\n

Ik troostte mij met de overtuiging die mij\u00a0Ernest Hello\u00a0<\/a>(7) had meegegeven, dat het beter was als een gebroken man van een ideaal door het leven te gaan dan als een \u201chomme m\u00e9diocre\u201d (7) te moeten eindigen, de arrivist, achtenswaardige burger, de steunpilaar van de maatschappij, de fa\u00e7ademens. Ik had nu eenmaal de keuze gemaakt.<\/p>\n

Wat mij vooral trof was het feit dat in zijn voorstelling de mens verplicht wordt tot een \u2026keuze. Hij kan kiezen tussen de weg van \u201cl\u2019homme m\u00e9diocre\u201d (7), dwz van de gewone, conventionele schijn van het dagelijks bestaan, het niet-authentieke, en de weg van de eigen persoonlijkheid, onafhankelijk van de geldende maatstaven, en handelen van het diepste wezen uit.<\/p>\n

Deze taal, en nog veel meer waarover ik het hier niet kan hebben, was mij uit het hart gegrepen. De brug tussen \u201cde man\u201d en \u201cdat kind\u201d had ik dan toch gevonden. En zo bleek mijn bestaan, veeleer dan een mislukking een vervulling te zijn. Ik had niets in handen, maar mijn bestaan zelf was een bezit dat behaald werd met smart en vereenzaming, maar dat geld en goed niet kopen kan.<\/p>\n

(31\/1\/68)<\/p>\n

Noten<\/strong><\/p>\n

(1) \u2018filmlaboratorium\u201d: \u201cMeuter-Titra\u201d, gevestigd in de Groenstraat in Brussel. Films en tv-programma\u2019s werden er van onderschriften voorzien. Nand was verantwoordelijk voor de Nederlandstalige onderschriften, o.a. voor de Amerikaanse populaire serie \u201cBonanza\u201d die in de jaren ’60 op de BRT werd uitgezonden.<\/p>\n

(2) Zie ook Nands gelijknamige vers uit 1941 in de bundel \u201cHeervaart\u201d<\/p>\n

(3) \u2018dichterscongres in Knokke\u2019: Het gaat om de \u201cInternationale Po\u00ebziebiennale\u201d in het Casino Kursaal te \u00a0Knokke. In 1961, bij de 5de<\/sup> Bi\u00ebnnale was het thema \u201cPo\u00ebzie en Mythe\u201d<\/a> (volledige pdf van dit artikel hier<\/strong><\/span><\/a>). De eerste Bi\u00ebnnale vond plaats in 1952, vanaf 1984 vond die plaats in Luik<\/p>\n

(4)\u00a0Eliade<\/a>\u00a0(Wikipedia): \u201cOp het gebied van de godsdienstgeschiedenis trok zijn werk over\u00a0sjamanisme,\u00a0yoga\u00a0en\u00a0kosmologische\u00a0mythen de meeste aandacht. Zijn denken is sterk be\u00efnvloed door de\u00a0traditionalistische school. Eliade heeft een bijdrage geleverd aan het populariseren van dit gedachtegoed.\u201d<\/p>\n

(5)\u00a0\u201cGnoti Seauton\u201d: \u201cKen uzelf\u201d<\/a>\u00a0[\u0393\u03bd\u1ff6\u03b8\u03b9 \u03c3\u03b5\u03b1\u03c5\u03c4\u03cc\u03bd]\u00a0Griekse spreuk boven het orakel van Delphi<\/p>\n

(6) Een vers van\u00a0Henriette Roland-Horst<\/a>:<\/p>\n

\u201eHet weten verloor ik nimmer,<\/em>
\nDat Gij mensheid komt maken<\/em>
\nZuiver, zacht en blij,<\/em>
\nEn nimmer willigheid verloor ik,<\/em>
\nAls het moet zijn daarvoor te lijden,<\/em>
\nAlles, ook deze pijn\u2026<\/em>
\nKunt Ge alleen worden doordat wij vergaan,<\/em>
\nDan komt het op geen verbruikte harten aan.<\/em>
\nKunt Ge alleen bloeien zo ons hart verdort,<\/em>
\nEn groeien wanneer het verbrijzeld wordt?<\/em>
\nDan weet Ge immers, dat ik mijn hart gaf<\/em><\/span>
\nEn niets bedong,\u00a0want dat ware klein en laf<\/span>.<\/em>
\nZo bid ik nimmer, dat Ge mijn hart spaart,<\/em>
\nWant op de andere schaal zweeft het geluk der aard.<\/em>
\nHoeveel duizend harten daarvoor ook nodig zijn<\/em>
\nGij moogt ze nemen en de prijs blijft klein.<\/em>
\nDe prijs blijft klein voor het mensengeluk,<\/em>
\nAl gaan duizend maal duizend harten stuk.<\/em><\/p>\n

(ps: bovenstaande verzen komen uit haar\u00a0\u201csocialistisch\/communistische\u201d periode<\/a><\/p>\n

(7) \u201cL\u2019Homme M\u00e9diocre\u201d: een werk van\u00a0Ernest Hello<\/a> uit 1872. Zijn bio (Wikipedia) vermeldt: \u201c\u00c9crivain mystique, quasiment sans relations ext\u00e9rieures, il consacra son existence \u00e0 l\u2019\u00e9criture.\u201d Lees de volledige tekst van Hello’s essay “L’Homme M\u00e9diocre” op deze pagina<\/span><\/a>.<\/p>\n

Pagina uit het manuscript waaruit blijkt dat Nand deze term wel erg belangrijk vond:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

(8) “Er kwam een boot uit zee geroeid”: eerste versregel van het gedicht “De Vliegende Hollander” uit de bundel “Zeeland” (1934, 3de druk, p. 48):<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

VLIEGENDE HOLLANDER<\/p>\n

ER kwam een boot uit zee geroeid,<\/em>
\neen oude boot met lisch begroeid,<\/em>
\nmet een zeil als een oude wapenbord<\/em>
\nhaastig aan een ra gesjord.<\/em><\/p>\n

En mannen sprongen door spattend schuim<\/em>
\nen klommen ijlings op een duin,<\/em>
\nmannen in leder en huiden gekleed<\/em>
\nuit gewesten waarvan niemand weet.<\/em><\/p>\n

Zij staarden angstig de verten in,<\/em>
\nals riep een stem uit de doode kim.<\/em>
\nZij keken zwijgend, zonder gebaar,<\/em>
\nde zeewind in hun wilde haar.<\/em><\/p>\n

En grauwe meeuwen, in stugge rij,<\/em>
\nvlogen geruischloos en moeizaam voorbij…<\/em>
\nToen hebben zij vlug, maar vreemd-vermoeid,<\/em>
\ndwars door de branding hun boot geroeid.<\/em><\/p>\n

Zij voeren noordwaarts, en eer ik ’twist,<\/em>
\nwas de boot verdwenen in den mist.<\/em><\/p>\n

In zijn “Jeugdherinneringen<\/a>” beschrijft Nand het voorval als volgt:<\/p>\n

“Heel duidelijk had ik toen reeds het gevoel dat de zee als een onaardse macht aan de rand van de aarde lag. Onuitwisbaar in mijn geheugen is mij het beeld bijgebleven van een eigenaardige boot die ooit eens voor mijn ogen naar het strand geroeid werd en door de branding heen stevende naar de plaats waar ik, een knaap een schip van zand aan \u2019t bouwen was. Het was een soort kayak \u2013 de naam was mij toen nog onbekend. Er zaten twee mannen in, zij hadden spannende jekkers en kappen van oliegoed aan die dropen van het water. Als de boot strandde sprongen zij in de spoeling en trokken het puntige ding op \u2019t droge, dan laadden zij het op de grote schouders en droegen het beiden naar de dijk\u2026 Die morgen had ik een gebeuren beleefd dat sterk tot mijn verbeelding zou spreken en mij met heel de macht van zijn zeldzame geheimzinnigheid nooit meer zou loslaten. Het gevoel zou mij zo zeer bijblijven dat het later in de vorm van een ballade zou worden verwoord.
\nDie mannen waren gekomen als van een onbekende overzijde, ginds in de kim verborgen en die mij met haar geheimzinnigheid als het ware uitdaagde en bleef tarten.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(typoscript \/ januari 1968) LEVENSDAGEN \u2013 Op de drempel Er zijn momenten in het leven, die ofschoon onvoorzien en onverwacht, l\u00e9vensmomenten blijven. Een dergelijk ogenblik beleefde ik een tiental jaren geleden. Het was middag, ik trok over het Brouck\u00e8replein naar het filmlaboratorium (1) waaraan ik verbonden ben, toen boven de stad een stralend witte wolk … <\/p>\n

Lees verder “1968 Nand over zijn persoonlijkheid: “Levensdagen””<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":6032,"menu_order":204,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-10697","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\n1968 Nand over zijn persoonlijkheid: "Levensdagen" - Raratonga<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: "Levensdagen" - Raratonga\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"(typoscript \/ januari 1968) LEVENSDAGEN \u2013 Op de drempel Er zijn momenten in het leven, die ofschoon onvoorzien en onverwacht, l\u00e9vensmomenten blijven. Een dergelijk ogenblik beleefde ik een tiental jaren geleden. Het was middag, ik trok over het Brouck\u00e8replein naar het filmlaboratorium (1) waaraan ik verbonden ben, toen boven de stad een stralend witte wolk … Lees verder "1968 Nand over zijn persoonlijkheid: “Levensdagen”"\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Raratonga\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-05-23T22:00:49+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mediocre-223x300.jpg\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"13 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/\",\"name\":\"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: \\\"Levensdagen\\\" - Raratonga\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/08\\\/Mediocre-223x300.jpg\",\"datePublished\":\"2022-08-01T18:34:56+00:00\",\"dateModified\":\"2023-05-23T22:00:49+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/08\\\/Mediocre-scaled.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/08\\\/Mediocre-scaled.jpg\",\"width\":1521,\"height\":2048},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/10697-2\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"De Zingende Ziel der Dingen\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Huwelijksleven 1951 – 2015\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":4,\"name\":\"1951-1989 Sim & Nand: de jaren samen\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/huwelijksleven\\\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":5,\"name\":\"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: “Levensdagen”\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\",\"name\":\"Raratonga\",\"description\":\"Biografie van een liefde\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: \"Levensdagen\" - Raratonga","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: \"Levensdagen\" - Raratonga","og_description":"(typoscript \/ januari 1968) LEVENSDAGEN \u2013 Op de drempel Er zijn momenten in het leven, die ofschoon onvoorzien en onverwacht, l\u00e9vensmomenten blijven. Een dergelijk ogenblik beleefde ik een tiental jaren geleden. Het was middag, ik trok over het Brouck\u00e8replein naar het filmlaboratorium (1) waaraan ik verbonden ben, toen boven de stad een stralend witte wolk … Lees verder \"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: “Levensdagen”\"","og_url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/","og_site_name":"Raratonga","article_modified_time":"2023-05-23T22:00:49+00:00","og_image":[{"url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mediocre-223x300.jpg","type":"","width":"","height":""}],"twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"13 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/","name":"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: \"Levensdagen\" - Raratonga","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mediocre-223x300.jpg","datePublished":"2022-08-01T18:34:56+00:00","dateModified":"2023-05-23T22:00:49+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mediocre-scaled.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/Mediocre-scaled.jpg","width":1521,"height":2048},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/10697-2\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"De Zingende Ziel der Dingen","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Huwelijksleven 1951 – 2015","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/"},{"@type":"ListItem","position":4,"name":"1951-1989 Sim & Nand: de jaren samen","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/huwelijksleven\/1951-1989-sim-nand-de-jaren-samen\/"},{"@type":"ListItem","position":5,"name":"1968 Nand over zijn persoonlijkheid: “Levensdagen”"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/","name":"Raratonga","description":"Biografie van een liefde","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"}]}},"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PbQXZk-2Mx","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/10697","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10697"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/10697\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6032"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10697"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}