{"id":2527,"date":"2018-10-17T11:23:59","date_gmt":"2018-10-17T09:23:59","guid":{"rendered":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?page_id=2527"},"modified":"2023-06-02T09:37:18","modified_gmt":"2023-06-02T07:37:18","slug":"de-bevrijding","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/","title":{"rendered":"1944 Aanhouding Gistel 15 september"},"content":{"rendered":"<p><em>(zie toelichting hierbij op de pagina &#8220;<a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><span style=\"color: #0000ff;\">Ridder Dood en Duivel<\/span><\/a>&#8220;)<\/em><\/p>\n<p>D E\u00a0 B E V R I J D I N G<\/p>\n<p>In onze woning was het vreemd stil geworden.\u00a0 Mijn vader en moeder gingen zwijgend door het huis om mij niet te verontrusten, maar bezorgdheid sprak uit hun zwijgen zelf.\u00a0 Gelaten bracht ik met mijn handschriften en mijn boeken de laatste dagen door.\u00a0 Ik was niet jachtig, niet opgewonden, eerder kalm \u2013 ik had al afstand gedaan.\u00a0 Het bewustzijn van wat mij te wachten stond gaf aan elk ogenblik in deze vertrouwde omgeving waar alles van liefde en innigheid sprak, een zeldzame diepte.<\/p>\n<p>Ik bleef binnen, op een zeldzame wandeling door het herfstelijk land na.\u00a0 In Gistel had ik mij met de lokale toestanden niet ingelaten: ik was in Brussel gedomicilieerd, en er bestond een kans dat men mij ginder zou zoeken.\u00a0 Intussen kwam mij het een en ander ter ore.\u00a0 Reeds waren de bekende \u201czwarten\u201d die \u201cop de lijst\u201d stonden ingerekend.\u00a0 De mensen in de gemeente hadden vreemd opgekeken als zij merkten wie er zoal met de titel van commandant en luitenant werd aangesproken \u2013 ondergedokenen van alle slag, die nu in het volle daglicht traden en het gerechtelijk ingrijpen schenen te beheersen. Het ging niet altijd in een serene sfeer: vaak voerden de minst interessanten het hoge woord, zoals ik zelf het eerlang zou ondervinden.\u00a0 Niet alleen tegen mensen (wier schuld nog diende bewezen) trad men baldadig op, ook op hun bezit had men het gemunt.\u00a0 Tafels, stoelen, bedden, heel de huisraad werd door de vensters geworpen\u00a0 en op straat verbrand,\u00a0 en geen mens stak een vinger uit om die vreugdevuren te beletten.\u00a0 Van overal kwamen berichten in dezelfde zin: slagen, mishandelingen allerhande, tot de wansmakelijkste toe.<\/p>\n<p>Zo ging het dus \u2026\u00a0 Mij hadden zij nog ongemoeid gelaten, en daar ik nog altijd te \u201cwachten\u201d zat, stelde een familielid van me zich in verbinding met de commandant, en vroeg of ik \u201cop de lijst stond\u201d?\u00a0 Het bleek van niet maar dan duurde het niet lang meer, een paar dagen maar.\u00a0 De vijftiende september hield de beruchte taxi voor de deur stil.\u00a0 Twee mannen met mitrailletten gewapend zaten op de radiator, alsof zij uitgetogen waren om een gevaarlijk gangster onschadelijk te maken.\u00a0 Een rijkswachter belde aan en liet een briefje zien door de burgemeester ondertekend: ik moest voorgeleid worden.<\/p>\n<p>Dat was niet in orde met de wet, en ik trachtte het de rijkswachter aan het verstand te brengen.\u00a0 Maar hij bleek niet bereid om over dingen als wettelijkheid van gedachte te wisselen.\u00a0 Rood van woede snauwde hij mij toe: \u201cAls ge nog iets zegt, neem ik A zoe mei!\u201d\u00a0 Daar ik toevallig op mijn kousen was, en half aangekleed, heb ik maar geen beroep op de wettelijkheid meer gedaan.<\/p>\n<p>Dat afscheid \u2026\u00a0 In boeken worden in dergelijke ogenblikken schone woorden gesproken, in de werkelijkheid weet niemand wat gezegd.\u00a0 Ik maakte er geen melodrama van, en deed maar alsof het voor korte tijd was, al wist ik wel beter.\u00a0 De manier waarop de berechting zou voltrokken worden bleek al uit heel dit voorspel \u2013 die kerels met de mitrailletten gaven de toon aan.\u00a0 Ik stapte in de wagen en wij reden voort \u2013 op de drempel van het huisje met de zonnebloemen stonden twee radeloze oude mensen.<\/p>\n<p>Ik werd gevoerd naar een paardenstal\u00a0 waarvan de vloer met een dikke laag stro was bedekt.\u00a0 Geen bank, geen stoel, niets dan stro, een stal dus.\u00a0 Hoelang zou ik in die akelige lucht moeten verblijven?\u00a0 Hopelijk niet lang \u2013 ik hoorde dat een eerste groep aangehoudenen al weggevoerd was naar Brugge, dat was een geruststelling, in de stad was er voorzeker iets beters voorhanden dan een stal.\u00a0 Intussen was er hier ruimte genoeg: slechts een paar lotgenoten hielden mij hier gezelschap.\u00a0 Op het stro gezeten nam ik mijn verblijf op.\u00a0 De Duitse stalknechten hadden de witgekalkte wanden met spreuken opgevrolijkt.\u00a0 \u201cEin gutes Pferd ist ein tausend Weiber wert\u201d \u2026\u00a0 Er lag een onmiskenbare wijsheid in die lofprijzing van het dier.\u00a0 Nu zouden wij de m\u00e8nsen aan het werk zien.<\/p>\n<p>Ik zat daar maar altijd weer die zelfde spreuk te lezen \u2013 de geur van de stal maakte mij misselijk.\u00a0 Toen hoorde ik een gestommel aan de deur, een grijzend heerschap gewapend met een grote FM stoof de stal binnen.\u00a0 E\u00e9n van de kerels-met-mitrailletten die ons bewaakten, wees in mijn richting: \u201cDaar zit een redenaar!\u201d zei hij; alsof het een misdaad is een redenaar te zijn.\u00a0 (Een redenaar \u2026 Ik lachte inwendig.\u00a0 Als er een gave was die ik niet bezat, dan was het de welbespraaktheid.)\u00a0 Bij het horen van dat woord sprong het heerschap op mij toe, richtte het geweer op mijn borst en snauwde: \u201cNo buten!\u201d<\/p>\n<p>Het ging niet vlug genoeg naar zijn zin en hij liet grommend zijn bruine tanden zien.\u00a0 De man, (zo hoorde ik later) had de eerst aangehoudenen op een salvo uit zijn FM vergast, voor de deur van de stal zo maar, om de stemming erin te krijgen.\u00a0 Hij wou het spelletje herbeginnen.\u00a0 Hij wees naar de muur van de binnenplaats: ik moest daar gaan staan \u00a0\u2013 \u00a0dan richtte hij opnieuw zijn mitrailleurgeweer op mijn borst.<\/p>\n<p>Blijkbaar niet tevreden omdat ik hem spottend uit de hoogte bleef aanzien, (ik was nu eenmaal 1,90m!) begon hij te razen en met het geweer te zwaaien: ik moest mij omkeren, knielen met het gezicht naar de muur \u2026<\/p>\n<p>Toen was het ineens uit.\u00a0 De rijkswacht paalde aan de stal, en daar had iemand het gebrul gehoord.\u00a0 Een gendarme verscheen en maakte een einde aan de \u201cexecutie\u201d.\u00a0 Het grijzend heerschap heb ik niet meer gezien.\u00a0 Wel hoorde ik nog over hem spreken \u2013 hij had voor de correctionele rechtbank terechtgestaan.<\/p>\n<p>Op het bureau van de rijkswacht had ik mijn geld moeten afgeven \u2013 ik had 4000 fr. bij mij, geen fortuin!\u00a0 Daar had men mij ook de onderrichtingen laten zien, getekend, Delfosse, als ik het wel heb, die zo breed gesteld waren dat wel niemand, hoe onbeduidend ook zijn activiteit, door de mazen van het net zou glippen.\u00a0 Jongens en meisjes van 16-17 jaar zouden opgehaald worden bij de vleet: het lidmaatschap van een jeugdverbond was voldoende.\u00a0 Klachten van buren of concurrenten zouden die onderrichtingen aanvullen.\u00a0 Sommigen zouden erin slagen aan die netten te ontkomen: de grote snoeken, niet de kleine man.<\/p>\n<p>Eten mochten wij in de stal van thuis ontvangen, want daar was er geen.\u00a0 Mijn vader bracht mij het een en ander dat mijn goede moeder speciaal had bereid.\u00a0 Zij zou het geval zeer ter harte nemen, en het nauwelijks overleven.<\/p>\n<p>En de boetegang begon.\u00a0 Onder de hoede van gewapende halfwassen die ons straffeloos konden beschimpen, moest ik een vuilhoop gaan opruimen, en het bruikbare naar binnen dragen.\u00a0 Dat duurde een paar dagen, intussen waren nog aangehoudenen in\u00a0 de\u00a0 stal\u00a0 opgesloten:\u00a0 de \u00a0vrachtwagen\u00a0 die\u00a0 ons\u00a0 naar Brugge zou vervoeren geraakte dan toch nog goed vol.\u00a0 Ik was er niet kwaad op, dat ik uit de scherpe lucht van de stal was bevrijd.\u00a0 Maar wat stond ons nu te wachten?<\/p>\n<p>Ik dacht aan mijn ouders: het zou er wel somber zijn in het kleine huisje met de gouden zonnebloemen.\u00a0 Arme oudjes \u2013 ik was de laatste van hun vier kinderen: mijn twee zusters waren al jaren dood, mijn broer was in de Verenigde Staten Amerikaans burger geworden, hem zouden ze wel nooit meer terugzien.\u00a0 Nu werd ik met andere lotgenoten in een vrachtwagen weggevoerd.\u00a0 Links en rechts van de grote weg had ik een glimp van de boeren die met hun gezinnen op de donker omwoelde akkers de aardappelen aan het rooien waren.\u00a0 De herfst ging schoon over het land dat mij zo lief was \u2013 de verte met de lage hoeven, de wind-gebogen bomen: daar woonde het volk voor welks vrijheid en opgang wij ons hadden ingezet, en dat ons daarvoor zou \u201cbelonen\u201d.\u00a0 Dooreengeschud, tegen elkaar gedrukt, naar links, dan weer naar rechts geslingerd, werden wij als dieren weggevoerd naar een toekomst die wij vaag konden aanvoelen, maar gelukkig niet voorzien.\u00a0 Soms is voor de mens beter niet te weten wat hem te wachten staat.<\/p>\n<p>In Brugge werden wij, door een groepje opgezweepte mensen uitgejouwd, ergens in een school afgeleverd.\u00a0 De inwoners van de goede stede die ik zo dikwijls in mijn geschriften verheerlijkt had, lieten zich van hun minst beschaafde kant zien.\u00a0 E\u00e9n van de onzen hieuwen zij met de scherpe rand van een Engelse soldatenhelm schier de schedel stuk \u2013 wij vreesden een tijdlang dat hij aan zinsverbijstering zou lijden.\u00a0 Als opgejaagd wild moesten wij het gebouw binnen snellen.\u00a0 Toegesnauwd door een brullende cipier: \u201cGezicht naar de muur!\u201d werden wij in de gang opgesteld, en over de lokalen\u00a0 verspreid.\u00a0\u00a0 Er was geen slaapgelegenheid voorzien\u00a0 \u2013\u00a0 die eerste nacht zouden wij op de tegelvloer moeten slapen.\u00a0 Slapen bij manier van spreken.\u00a0 Er was geen plaats om je benen uit te strekken, wij lagen in dat lokaal als vijgen in een mand.\u00a0 Er stonden een paar stinkende gevangenisemmers in een hoek \u2013 de hele nacht was het \u00e9\u00e9n strompelen en struikelen over de ruggen en benen van al dat volk.<\/p>\n<p>Eten was er niet.\u00a0 Er waren mensen bij die niets hadden meegebracht.\u00a0 Zij die hun voorzorgen hadden genomen konden van hun \u201covervloed\u201d mededelen, maar dat was ver van toereikend: de meesten moesten honger lijden.\u00a0 De volgende morgen kreeg elk zijn rantsoen: \u00e9\u00e9n hompje brood voor de gehele dag.<\/p>\n<p>\u2019s Anderendaags werden wij naar een ander lokaal gebracht op de beneden-verdieping.\u00a0 Daar lagen strozakken op de grond, voor elk \u00e9\u00e9n.\u00a0 Dat was heel wat, al was er nauwelijks plaats om ertussen te lopen.\u00a0 Dorpsgenoten werden teruggevonden, nieuwtjes uitgewisseld: en die, en die? \u2026\u00a0 Overal was \u2019t hetzelfde naar verhaal.\u00a0 Opgezweepte benden, mishandelingen, gewelddaden \u2013 ook Kajotters deden eraan mee, namen van priesters werden vernoemd.\u00a0 Het was verbijsterend.<\/p>\n<p>Somber en eentonig sleepten de uren aan.\u00a0 \u2019s Nachts zorgden de jonge lieden in uniformen van jute voor een beetje lokale kleur. Zij vonden er niets beter op dan allerlei bedreigingen te brullen, en woest te trappen tegen de deur van de zaal.\u00a0 Er werd door die opgejaagde mensen al weinig genoeg geslapen.\u00a0 In een andere zaal zou een schot uit het geweer van een dier bewaarders afgaan \u2013 een der omstanders, een keurige jonge kerel kreeg de kogel in de wang.\u00a0 Alle chirurgen van Brugge hebben de wonde niet dicht gekregen: hoe het dan later met hem verlopen is heb ik niet meer vernomen.\u00a0 Die doorboorde wang heb ik in elk geval nog dikwijls teruggezien.<\/p>\n<p>Op zondagmorgen kwam de aalmoezenier van \u2019t verzet \u2013 een Benedictijn in uniform \u2013 mededelen dat er een mis zou worden opgedragen \u2013 als er mensen waren die de dienst wilden bijwonen, het zou hun worden toegestaan.\u00a0 Tot zijn zichtbare verbazing\u00a0 stroomde vrijwel de hele zaal leeg: er was in de ge\u00efmproviseerde kapel haast geen plaats genoeg.\u00a0 De Eerwaarde Pater moest vaststellen dat het hier geen bende afschuwelijke boeven gold, geen gespuis, zoals ginder op straat gekreten werd.\u00a0 Het waren voor het grootste deel rustige huisvaders, ingoede en diepgelovige dorpsmensen, die hier door de vrachtwagens waren afgeladen.<\/p>\n<p>Na een paar dagen werd ik uit die zaal weggeleid naar een ander lokaal op de verdieping, waar ik heel wat bekenden en vooraanstaande gezagsdragers terugvond: een provinciegouverneur, ettelijke burgemeesters, een procureur, met wie ik een paar diepgaande gesprekken zou hebben.<\/p>\n<p>Hij kon mij niet veel goed zeggen over de wijze waarop wij zouden behandeld worden.\u00a0 Hij drukte mij op het hart dat ik mij go\u00e8d moest verdedigen \u2013 ik hoor nog de klemtoon op het woord \u201cgoed\u201d \u2013 het leven in de kampen en gevangenissen was te duchten, genade moesten wij niet verwachten.\u00a0 De blik die hij op mij richtte was donker van het onheil dat hij voorvoelde.\u00a0 Het was tragisch en hartbrekend zoals hij hier op die vuile strozak zat \u2013 ik had hem altijd beschouwd als een hoogstaand en gedegen man.<\/p>\n<p>Ook uit de cultuurwereld waren enkele mensen aanwezig, niet het minst ook jongeren, die uiteraard het geval sportiever opnamen.\u00a0 Alles bijeen was hier volk genoeg voor dit lokaal.\u00a0 Er waren namelijk geen strozakken genoeg, zodat wij met zijn drie\u00ebn op twee zakken moesten liggen \u2026<\/p>\n<p>Er waren nog enkele andere ongemakken.\u00a0 Wij kregen \u2019s morgens maar \u00e9\u00e9n kom water voor het hele gezelschap; de laatsten moesten zich verfrissen in een vocht dat scheen uit de goot te komen.\u00a0 Het ergste was het gebrek aan eten.\u00a0 Er was er praktisch geen.\u00a0 Voor elk hompje brood per dag, en \u2019s middags en \u2019s avonds een kom \u201csoep\u201d van gedehydrateerde groenten, een wansmakelijk brouwsel, maar het was mondkost.\u00a0 Zienderogen begonnen allen te vermageren \u2026 als dat zo voortging, T.B. of wat ook moeten bekopen \u2013 ikzelf ben aan het ergste ontsnapt, op het nippertje.<\/p>\n<p>Dat ik hier in een kunstminnend milieu terechtgekomen was werd mij onder meer duidelijk toen wij door een der onzen, die het in de kunst van het fluiten ver had gebracht, keer voor keer op flarden klassieke muziek werden vergast.\u00a0 De pastorale van Beethoven hoorde tot dat programma en werd steeds met sierlijke trillers ten gehore gebracht \u2013 tot onze oren ervan tuitten\u00a0 Nu nog kan ik de zesde niet meer horen zonder opnieuw in de psychose van toen teruggevoerd te worden.\u00a0 Later, in het kamp, zouden fluiters geen \u201cpubliek\u201d meer vinden \u2013 zij werden eerder geschuwd: de zenuwen verdroegen het niet meer.<\/p>\n<p>Ik voor mij zegende het ogenblik dat ik eraan gedacht had een paar handig te verbergen boekjes ter lezing mee te brengen.\u00a0 Shakespeare heeft mij die benauwde uren heel wat draaglijker gemaakt.\u00a0 De sprookjes-atmosfeer van \u201cMidzomernachts-droom\u201d deed mij denken aan mijn jeugd in Engeland, toen de leerlingen dat werk in de klas \u201copvoeren\u201d.\u00a0 Dat was al lang geleden.\u00a0 En nu was ik hier terechtgekomen.\u00a0 \u2019s Nachts lag ik slapeloos op mijn hoekje van de strozak \u2013 veel te smal voor mijn grote gestalte \u2013 tot ik eindelijk, door angstdromen gekweld in bewusteloosheid wegzonk, om veel te vroeg tot een nieuwe dag van kwelling te ontwaken.<\/p>\n<p>De dolste geruchten deden in de overbevolkte lokalen de ronde.\u00a0 Die en die was op de markt gefusilleerd.\u00a0 En telkens als de een of de ander door de rijkswacht werd weggehaald, hing er een beklemmende stemming in de zaal.\u00a0 Wat zou er met hem gebeuren?\u00a0 Niemand wist het.\u00a0 De Canadezen maakten er kort spel mee, zo werd er bevestigd.\u00a0 Onder dergelijke omstandigheden was het ergste mogelijk, en je dacht eerst aan het ergste.\u00a0 Wij moesten wel in ons lot berusten, hopend dat de onzen thuis tenminste met rust werden gelaten, en dat zij niet al te veel leden om ons.<\/p>\n<p>Ik wist toen niet dat mijn oude vader per fiets van Gistel gekomen was met het eten dat zij voor mij hadden uitgespaard, of tegen grof geld gekocht (dat was de enige manier).\u00a0 Hij had niet eens de poort kunnen bereiken: het was levensgevaarlijk het te beproeven.\u00a0 Op straat stond een nijdige menigte om te beletten dat er eten werd afgegeven: wij moesten maar honger lijden.\u00a0 Soms werden onder beledigingen en slagen, de pakketten gewoonweg afgenomen.<\/p>\n<p>Een ogenblik om nooit te vergeten beleefde ik, toen ik voorbij een der benedenzalen kwam en even binnenkeek.\u00a0 In het gedrang van de overvolle zaal zat een figuur die wel zeldzaam tegen de omgeving afstak.\u00a0 Een zwarte pij, de geschoren schedel van de Benedictijnen, op de borst een gouden prelatenkruis: ik herkende Dom Modest van Assche, die hier zo maar onder die beklagenswaardige mensenhoop was afgeleverd.\u00a0 Ik sloop de zaal binnen (het mocht niet, maar het werd niet opgemerkt) en trad op hem toe: de jongens maakten plaats, en daar stonden wij tegenover elkander, geen van beiden kon een woord uitbrengen.\u00a0 Hij bleef gezeten, waardig als altijd, aan een grote smart ten prooi, zoals wij allen, niet begrijpend. De vrienden zorgden ervoor dat hij naar onze kamer werd gebracht, maar dan nog was het een hartverscheurend gezicht de prelaat op de vunzige strozak te zien zitten, de pij verfomfaaid en vol stof \u2026\u00a0 Wij beleefden toen het schouwspel dat de aalmoezenier die onze zaal bezocht, moest knielen voor de abt, en zijn ring kussen.<\/p>\n<p>Het zal voor de cipier die ons bewaakte, een klein verschrompeld mannetje, een hele gebeurtenis geweest zijn een dergelijke gevangene onder zijn hoede te hebben.\u00a0 Steeds weer bracht hij allerlei mensen aan, en wees dan met veelbetekenend gebaar in de richting van de abt.\u00a0 Wij deden alsof wij niets merkten \u2013 maar het had alles van een \u201cecce homo\u201d.<\/p>\n<p>Aan ons verblijf in de school kwam spoedig een einde, en weer werden wij in vrachtwagens opgeladen.\u00a0 Wij reden (toevallig) door zekere achterbuurten, waar wij ontvangen werden op gehuil en gebrul, en op al wat in de straten te grijpen lag, namelijk de organische stoffen, die de edelste verovering van de mens er had achtergelaten.<\/p>\n<hr \/>\n<p>vervolg &gt; &#8220;<a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/sint-kruis\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><span style=\"color: #0000ff;\">Interneringscentrum Sint-Kruis<\/span><\/a>&#8220;, Brugge.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>(zie toelichting hierbij op de pagina &#8220;Ridder Dood en Duivel&#8220;) D E\u00a0 B E V R I J D I N G In onze woning was het vreemd stil geworden.\u00a0 Mijn vader en moeder gingen zwijgend door het huis om mij niet te verontrusten, maar bezorgdheid sprak uit hun zwijgen zelf.\u00a0 Gelaten bracht ik met &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/\" class=\"more-link\">Lees verder <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;1944 Aanhouding Gistel 15 september&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":930,"menu_order":111,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-2527","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v28.8 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>1944 Aanhouding Gistel 15 september - Raratonga<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"1944 Aanhouding Gistel 15 september - Raratonga\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"(zie toelichting hierbij op de pagina &#8220;Ridder Dood en Duivel&#8220;) D E\u00a0 B E V R I J D I N G In onze woning was het vreemd stil geworden.\u00a0 Mijn vader en moeder gingen zwijgend door het huis om mij niet te verontrusten, maar bezorgdheid sprak uit hun zwijgen zelf.\u00a0 Gelaten bracht ik met &hellip; Lees verder &quot;1944 Aanhouding Gistel 15 september&quot;\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Raratonga\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-06-02T07:37:18+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Voorpagina-9.jpg\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:width\" content=\"1291\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:height\" content=\"709\" \/>\n\t<meta property=\"og:image:type\" content=\"image\/jpeg\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"14 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\\\/de-bevrijding\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\\\/de-bevrijding\\\/\",\"name\":\"1944 Aanhouding Gistel 15 september - Raratonga\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\"},\"datePublished\":\"2018-10-17T09:23:59+00:00\",\"dateModified\":\"2023-06-02T07:37:18+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\\\/de-bevrijding\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\\\/de-bevrijding\\\/\"]}]},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\\\/de-bevrijding\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"Voorgeschiedenis\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Nand &#8211; Bio\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":4,\"name\":\"Memoires &#8220;Ridder Dood en Duivel&#8221; 1939-1949 (mobilisatie, oorlogsjaren en gevangenschap)\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/voorgeschiedenis\\\/nand\\\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":5,\"name\":\"1944 Aanhouding Gistel 15 september\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\",\"name\":\"Raratonga\",\"description\":\"Biografie van een liefde\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"1944 Aanhouding Gistel 15 september - Raratonga","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"1944 Aanhouding Gistel 15 september - Raratonga","og_description":"(zie toelichting hierbij op de pagina &#8220;Ridder Dood en Duivel&#8220;) D E\u00a0 B E V R I J D I N G In onze woning was het vreemd stil geworden.\u00a0 Mijn vader en moeder gingen zwijgend door het huis om mij niet te verontrusten, maar bezorgdheid sprak uit hun zwijgen zelf.\u00a0 Gelaten bracht ik met &hellip; Lees verder \"1944 Aanhouding Gistel 15 september\"","og_url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/","og_site_name":"Raratonga","article_modified_time":"2023-06-02T07:37:18+00:00","og_image":[{"width":1291,"height":709,"url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Voorpagina-9.jpg","type":"image\/jpeg"}],"twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"14 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/","name":"1944 Aanhouding Gistel 15 september - Raratonga","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website"},"datePublished":"2018-10-17T09:23:59+00:00","dateModified":"2023-06-02T07:37:18+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/"]}]},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/de-bevrijding\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"Voorgeschiedenis","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Nand &#8211; Bio","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/"},{"@type":"ListItem","position":4,"name":"Memoires &#8220;Ridder Dood en Duivel&#8221; 1939-1949 (mobilisatie, oorlogsjaren en gevangenschap)","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1949-ridder-dood-en-duivel\/"},{"@type":"ListItem","position":5,"name":"1944 Aanhouding Gistel 15 september"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/","name":"Raratonga","description":"Biografie van een liefde","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"}]}},"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PbQXZk-EL","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2527","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2527"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/2527\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/930"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2527"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}