{"id":4380,"date":"2019-01-17T19:47:24","date_gmt":"2019-01-17T19:47:24","guid":{"rendered":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?page_id=4380"},"modified":"2023-08-17T18:08:03","modified_gmt":"2023-08-17T16:08:03","slug":"1987-anton-van-wilderode","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/","title":{"rendered":"1987 Anton van Wilderode"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

(ondanks een gebroken linkerarm stond Van Wilderode erop zijn feestrede uit te spreken)<\/em><\/p>\n

De feestrede uitgesproken door dichter Anton van Wilderode<\/a>\u00a0nav Nands 80-ste verjaardag in de Abdij van Grimbergen. Tijdens deze toespraak was Nand zeer ontroerd, het was de eerste en enige keer dat ik de tranen over zijn wangen zag rollen. Vreugde en dankbaarheid. Het was ook de eerste keer dat hij de waardering kreeg waar hij zijn hele leven naar gestreefd had, het leek alsof hij het niet kon geloven.
\n2 jaar later, op vrijdag 12 mei 1989 zou Nand overlijden.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Eerste bladzijde van de feestrede, met opdracht voor Sim en Nand door Anton van Wilderode (bemerk de onderstrepingen van de woorden\/zinnen die hij tijdens het spreken wil beklemtonen, de lay-out om het voorlezen te vergemakkelijken, het eigenzinnige gebruik van de voorkeursspelling, en hier en daar werden nog enkele foutjes verbeterd, ook opvallend: van Wilderode vergist zich in het begin door te schrijven dat Nand op 14 december 1906 tachtig jaar werd, ik herinner me niet of hij dat ook daadwerkelijk zo voorlas, en er bestaat geen geluidsopname):<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

(blz.1)<\/p>\n

F.V.: OORBEELD, VOORBEELD<\/p>\n

1.<\/strong>\u00a0De mens, de vriend en de kunstenaar in ons midden, Mr. in de rechten F.V. werd 14 december 1986 tachtig jaar. Ik zeg niet tachtig jaar jong<\/u>, want dat is een van de modische eufemismen<\/u> of \u2018verdoezelwoorden\u2019 waarmee wij sedert enige jaren overwoekerd worden (er zijn geen doven meer, enkel gehoorgestoorden; geen losse werklieden maar productiemedewerkers; geen gehandikapten, maar \u00e0nders-valieden!)
\nIk zeg ook niet: tachtig jaar oud<\/u>, want dat woord verondersteld of suggereert een verval dat wij Goddank aan de feesteling van deze middag niet kunnen zien.
\nGewoon tachtig dus, en -ik citeer psalm 90, vers 10- \u2018de dagen van onze jaren\/omvatten zeventig jaren, voor de krachtigsten tachtig<\/u> jaren! Ik weet het: het oude testament is g\u00e9\u00e9n optimistisch boek, want in dezelfde kontekst wordt het leven vergeleken met het gras<\/u> van \u00e9\u00e9n dag, met een zucht<\/u>, met een\u00a0wiekslag<\/u>, maar wie de hele psalm leest (bidt!) vindt toch ook, en even duidelijk, woorden van vertroosting:
\n– \u2018leer ons z\u00f3 onze dagen tellen<\/u> dat ons wijsheid<\/u> des harten gewordt\u2019 (vs. 12)
\n– \u2018maak ons morgenlijk rijk met uw goedheid dat wij jubelend vieren onze vreugde telken dage dat we mogen zijn<\/u>\u2019 (vs. 14)
\n– \u2018schenk ons blijdschap<\/u>, zovele dagen<\/u> als de dagen dat gij ons deed lijden\u2019 (vs. 15)
\nen vooral de slotverzen die ons trouwens ten volle en regelrecht naar deze viering wijzen:
\n– \u2018geef gij het werk onzer handen bestand<\/u>, ja, bestendig het werk onzer handen<\/u>\u2019 (vs. 17)
\nEen deemoedig verzoek van de dichter David dat, uitgedrukt of niet, de wens en de hoop is van alwie, onder de kunstenaars, \u2018de ploeg van het woord mag besturen\u2019.<\/p>\n

2.<\/strong>\u00a0Het geboortejaar 1906<\/u> van F.V. is literair<\/u> gezien op zichzelf al merkwaardig, want binnen zijn twaalf maanden zagen niet minder dan tien<\/u> Zuid- en Noordnederlandse literatoren het levenslicht. Ik vermeld hen \u2013 ten bewijze \u2013 in chronologische volgorde:<\/p>\n

(blz 2)<\/p>\n

16 januari dichter en novellist Johan van der Woude<\/u>
\n9 april dichter Karel Jonckheere<\/u>
\n18 april dichteres Clara Eggink<\/u>
\n\u00e9n literair-historicus Mathieu Rutten<\/u>
\n8 mei\u00a0 dichter en literair criticus Gerrit Kamphuis<\/u>
\n3 augustus romancier en novellist Leonard Huizinga<\/u>
\n8 augustus romancier dichter en essayist Andr\u00e9 Demedts<\/u>
\n4 september dichter Han G. Hoekstra<\/u>
\n7 november dichter Jan Vercammen<\/u>
\nen als laatste in de oogst van dat jaar (als jongste dus!)
\n14 december dichter toneelschrijver en schilder F.V.
\n<\/u>
\n(Deze toch bijzonder rijke oogst 1906 intrigeerde me z\u00f3 dat ik uit nieuwsgierigheid \u2013 vluchtig en dus heel onvolledig \u2013 eens heb nagegaan of dat ook \u2018klopte\u2019 voor de buitenlandse literatuur!
\nIk vond een vijftal belangrijke auteurs:<\/p>\n

13 april Samuel Beckett<\/u> (Ierland)
\n11 juni Nicolaas van Wijk Louw<\/u> (Zuid-Afrika)
\n26 juni Stefan Andres<\/u> (Duitsland)
\n9 oktober Leopold Senghor<\/u> (Senegal)
\n18 november Klaus Mann<\/u> (Duitsland)
\nzoon van Thomas<\/u><\/p>\n

Maar voor ons het meest boeiend blijft de vaststelling dat vier<\/u> te goeder naam en faam bekende Vlaamse auteurs-jaargenoten zijn: Karel Jonckheere<\/u>, Andr\u00e9 Demedts<\/u>, Jan Vercammen<\/u> en F.V.<\/u> \u2013 ook vier goed geprofileerde schrijvers. Maar dat is in Vlaanderen sedert lang zo dat allen die de pen voeren \u2013 of anderzijds op het artistieke plan bedrijvig zijn \u2013 een bepaald etiket opgekleefd krijgen (ongeveer van bij hun debuut), waar ze nooit meer echt van\u00e0f geraken. Naar dat \u2018label\u2019 werden en worden zij beoordeeld en gekwoteerd ni\u00e8t naar de werkelijke <\/u>waarde en zonder rekening te houden met eventuele ontwikkeling<\/u> in hun werk, non<\/u> sine ira et studio. Belangrijk is hier niet wat<\/u> men schrijft maar wie<\/u> het schrijft. Naargelang van eigen opvattingen kritiekloos geprezen of kritiekloos afgewezen.
\nSedert jaar en dag staat F.V.<\/u> geboekstaafd als politiek<\/u> (ge\u00efnspireerd) dichter.
\nTerecht of onterecht? Dat hangt mijn inziens af van de inhoud die men aan de term politiek<\/u> geeft!<\/p>\n

(blz 3)<\/p>\n

Het is namelijk een begrip dat in het spraakgebruik erg gedegradeerd of gekleurd werd als een bedrijf dat buiten en boven de gewone waarneming ligt, maar dat ons ten zeerste r\u00e0\u00e0kt. De wat ongenuanceerde definitie luidt \u2018geheel van beginselen<\/u> volgens welke een staat, een gewest enz. geregeerd wordt of moet worden\u2019 \u2013 \u00e8n \u2018handelswijze van een overheid<\/u> ten opzichte van bepaalde objekten\u2019, zelfs \u2018handig gemaneuvreer<\/u>\u2019 wordt met die term aangeduid.
\nHet is duidelijk dat F.V.<\/u> g\u00e9\u00e9n politiek<\/u> dichter is in di\u00e9 betekenis.
\nNu is het intussen w\u00e8l merkwaardig dat het odium wat lange tijd lag op dichtkunst die welbepaalde vormen van staatsinrichting propageerde of verwierp de jongste decennia met vaandel en slaande trom werd ingehaald, – op voorwaarde dan wel dat zij uit het buitenland komt \u00e8n een welbep\u00e0\u00e0ld, en felgekleurd, systeem<\/u> bezingt en prijst. Men denke bijv. aan het entoesiasme waarmee hier o.a. Pablo Neruda<\/u> en Bertold Brecht<\/u> om een \u00e0ndere dan hun re\u00eble literaire betekenis werden en worden onthaald. (Het leek er een tijdlang op of het letterwoord BRT een afkorting is van BRechT!)
\nMaar politiek<\/u> heeft ook een andere, oudere betekenis<\/u>, want het woord is afgeleid van het Griekse polis<\/u>, wat oorspronkelijk burcht<\/u> betekent (later akropolis<\/u>, hoog-stad of bolwerk); ook stad als burgerij<\/u>. Die verwijzing naar de gemeenschap<\/u> brengt ons dichter bij de juiste en rijke betekenis van het woord politiek \u2013 de veelvuldige bezorgdheid om het volk<\/u>.
\nEn in die zin is F.V.<\/u> w\u00e8l een politiek<\/u> dichter, die minder kijkt naar het heden<\/u>, als wel naar een groot welhaast mystisch verleden<\/u> als schabloon voor een verhoopte toekomst<\/u>. Oor<\/u>-beeld als voor<\/u>-beeld.
\nIn die zin staat hij in de grote traditie van Anna Bijns en Jacob van Maerlant, van Willem Bilderdijk en Isaac da Costa, van Everardus Potgieter en Joost van den Vondel, van Guido Gezelle en Ren\u00e9 Declercq, van Albrecht Rodenbach en Wies Moens. Zij allen dromers van een betere tijd, en vooral van een beter land.<\/p>\n

D\u00e0\u00e0rom werd hij, F.V., ge\u00efnspireerd door een grote visie die we veralgemeend, kunnen omschrijven als volgt:
\n– de kosmische voortijd<\/u>, een grenzeloos menselijk gebied zuiver en helder, ,bevolkt met helden, profeten, barden en zeevaarders, zieners en bevlogenen \u2013 \u2018een eigen rijk\u2019 vgl.<\/u> Adrianus Roland Holst: eiland in het Westen, V.: eiland in het Noorden.
\n– de oorspronkelijke deugden<\/u> van eenvoud, adel, vriendschap en vroomheid die verloren gingen onder en voor de doem van machts-<\/p>\n

(blz 4)<\/p>\n

drang en bezit,
\n– het symbool van de zee<\/u> vooral \u2013 eindeloos zuiver, eindeloos, beweeglijk en bewogen, – zoals de psalmist zegt \u2018Mirabiles elationes maris\u2019 \u2013 de verbazingwekkende uitgestrektheid van de zee.
\nOver dit laatste thema van V.\u2019s po\u00ebzie wilde ik hier iets zeggen, vooral ook omdat het uniek<\/u> is in onze po\u00ebzie.<\/p>\n

4.<\/strong>\u00a0Wie alleen nog maar de titels<\/u> leest van zijn zeventien dichtbundels die in de loop van m\u00e9\u00e9r dan een halve eeuw po\u00ebtische bedrijvigheid het licht zagen \u2013 ziet<\/u> al, v\u00f3\u00f3r hij verder leest, dat de zee<\/u> een konstant motief is in het oeuvre van F.V.: Zeeland<\/u> (zijn debuut uit 1934), Kolga, een gedicht van de zee<\/u>, Het eiland Antilia<\/u>, Zee in het Westen<\/u>, Land aan het Zwin<\/u>, De stad in zee<\/u>, Moederzee<\/u>, Deltaland<\/u>, De zeven zee\u00ebn<\/u>. M\u00e9\u00e9r dan de helft dus, – terwijl de overige verzenbundels (die door hun naamgeving niet zo direkt naar de zee verwijzen) duidelijk in dezelfde inspiratie delen. Zover ik zie is hij in ons taalgebied vrijwel de enige dichter die dat thema zo veelvuldig, gevarieerd en konstant tot onderwerp van zijn po\u00ebzie heeft genomen.
\nIn de leer van de symboliek en zinteken staat de zee voor onuitputtelijke levenskracht, maar is zij tegelijk ook de allesverslindende afgrond; zij is gevend en nemend, renoverend en vernietigend, zuiverend en verzwelgend. Zinnebeeld van het onbewuste en van de oneindigheid (d\u00e0\u00e0rom bij de mystici symbool van de opgang in God). Geheimzinnig door haar vreemde fauna en flora, parels en koralen \u2013 en de relicten van menselijke herkomst in wrakken en verzonken schatten.
\nDe zee is aanlokkelijk \u00e8n beangstigend als alle water \u2013 van de Twee koningskinderen<\/u> tot de knaap Filip de Pillecyn<\/u> die met huiver en begeerte liep op het smalle pad tussen de metersdiepe putten en de Hamse Bunt.<\/p>\n

F.V. bezingt zowel de werkelijke als de gedroomde zee, dat zijn:
\n– de Noordzee<\/u> die hij zag<\/u> in het Oostende van zijn jeugd en \u2013 vanaf de overkant, – in Engeland waar hij tijdens de eerste wereldoorlog verbleef (van zijn zevende tot twaalfde levensjaar, de tijd dat alle indrukken zich blijvend aftekenen in het receptieve was van de ziel!) \u2013 landinwaarts naar en in de Schelde waarop zijn vader als loods voer; \u00e8n
\n– de verbeelde zee<\/u> die hij in zijn fantazie ziet<\/u> (en die hij \u2018wereldzee<\/u>\u2019 heet, \u2018diepzee<\/u>\u2019, \u2018moederzee<\/u>\u2019, \u2018wateren ongebaand<\/u>\u2019),<\/p>\n

(blz 5)<\/p>\n

met haar golven walend rondom de verdwenen eilanden Wulpenzand<\/u> en Antilia<\/u> in het verre westen of Thule<\/u> in het uiterste Noorden.<\/p>\n

F.V. is derhalve m\u00e9\u00e9r dan een toeschouwer<\/u> die visueel of auditief (of hoe dan ook zintuiglijk) die ervaren<\/u> \u00e9n verbeelde<\/u> zee oproept, want hij voelt zich ten diepste aan haar verwant:
\n– zij wordt door hem \u2018beminde<\/u>\u2019 geheten, \u2018harstgeliefde<\/u>\u2019; \u2018zuster van mijn ziel<\/u>\u2019\u2026 – zij wordt voor hem oorbeeld<\/u> van eeuwige waarden<\/u> die verloren dreigen te gaan; van oude deugden<\/u> die verwaarloosd zijn, afgewezen of greidiculiseerd; van een heldere levenshouding<\/u>, strijdbaar, kompromisloos, vitaal \u2013 die zich afzet tegen de mode van moedeloosheid, fatalisme en wanhoop. Ver-zielde<\/u> contra een verziekte<\/u> wereld.
\nDit is g\u00e9\u00e9n vlucht uit de realiteit, want de dichter blijft met de aarde van de mensen verbonden: Zeeland<\/u>, Land<\/u> aan het Zwin, Deltaland<\/u>\u2026 van zijn<\/u> eigen wereld.
\nMen kan die romantisch<\/u> noemen, maar dan niet anders, noch m\u00e9\u00e9r, dan die van de grote Adrianus Roland Holst<\/u> \u2013 die steevast als een individualist<\/u> wordt beschouwd, terwijl F.V. even hardnekkig een gemeenschapsdichter<\/u> heet \u2013 met alle negatieve sedimenten die zich\u00a0 in de loop der jaren op die term hebben vastgezet.
\nMen kan deze po\u00ebzie ook als kosmisch<\/u> karakteriseren, verwant naar mijn gevoel aan die van Pol le Roy<\/u> en van Erik van Ruysbeeck<\/u>.
\nEen betere, juistere typering lijkt mij evenwel haar mystisch te noemen d.w.z. verwijzend naar de verhalende overlevering die betrekking heeft\u00a0 op de godsdienst en de wereldbeschouwing van een volk. Dat het epische<\/u> element daardoor nadruk krijgt (denk aan ettelijke bekende balladen) is logisch. Even logisch is dat de lezer ervan zich de moeite geeft binnen te dringen in de heel aparte denk- en gevoelswereld van de dichter, in het symbolische gebied van Asgard Midgard<\/u> (van hemel en aarde), van de dodenberg<\/u> en levensboom Yggdrasil<\/u>, van het eerste mensenpaar Ask en Embla<\/u> onder de heerschappij van de goden. M\u00e9\u00e9lezen<\/u> is voor een goed deel m\u00e9\u00e9leven<\/u>, zich gewonnen geven aan wat de scheppende dichter als oorbeeld schrijvend tot stand bracht, binnendringen \u2018waar men geen kleinheid kan ontwaren\u2019, ademen in de ijslucht van een zuiverere ijlte.<\/p>\n

(blz 6)<\/p>\n

Toch zou men de dichter F.V. te kort doen wanneer enkel verwezen wordt naar die epische<\/u> dimensie van zijn werk, of al te eenzijdig naar de zee<\/u> die in zijn verzen ruist. Want wie echt \u2018l\u00e9\u00e9st\u2019 en niet zomaar napraat wat sedert jaar en dag wordt voorgeschreven door de etikettenplakkers vindt er evenzeer de lyricus<\/u>, – vanaf zijn eerste bundels tot De aardse staat<\/u> die thans wordt aangeboden en waarin nog meer, nog duidelijker, de dingen van alledag worden bezongen: het eenvoudige leven in gezin en buurtschap, de vreugden en verdrietelijkheden van het bestaan, de duurzame liefde voor en van de vrouw, de dankbare herinnering aan zijn ouders en zijn jeugd (die hem dwingend nabijkomt terwijl de meeuwen \u2013 al even \u2018ontheemd\u2019 als hijzelf! \u2013 boven de tuin van \u2018De Kogge\u2019 draaien). Een en ander zou ik met vele voorbeelden kunnen illustreren. Ik moet me beperken tot een enkel (liefdes) gedicht dat vol is van de hevigheid en de rust van de herhaling \u2013 en dat meteen een hulde is aan de vrouw die Nands leven en geluk deelt.<\/p>\n

Mijn lief staat in rijpend koren,
\nde aren zijn hoog en licht;
\nmijn lief staat in waaiend koren
\nmet de aren op haar gezicht<\/p>\n

Zij grijpt naar de rijpe aren,
\nde aren zijn hoog en licht;
\nzij snoert in haar armen de aren,
\nen bergt erin haar gezicht.<\/p>\n

Ik wacht bij de oude bomen,
\nde bomen staan in de wind;
\nik hoor het geruis der bomen,
\nik ben een boom in de wind.<\/p>\n

Mijn lief roept in \u2019t rijpend koren,
\nde aren zijn hoog en licht;
\nlief, voelt gij in \u2019t waaiend koren,
\nmijn adem op uw gezicht?<\/p>\n

Laat ik nog even persoonlijk mogen worden en zeggen dat F.V. een van de dichters is die mijn jeugd heeft verblijd.<\/p>\n

(blz 7)<\/p>\n

Zijn bezwerende verzen hebben wij overgeschreven en doorgegeven in de dertiger jaren binnen de besloten gemeenschap van het internaat in het Sint-Niklase Klein-seminarie. Wij knipten ze uit de (verboden) kranten, kleefden ze aan de binnenkant van onze chambrettekastjes en zegden ze elkaar voor tijdens de lange wandelingen door het Waasland. Conform de \u2018geloofsbelijdenis\u2019 van Wies Moens \u2018die het wachtwoord ontvangt\/ hij zet zijn leven als een bolwerk er omheen\u2019. Het maakt mij gelukkig dat zovele medeleerlingen en vrienden van toen trouw zijn gebleven aan dezelfde idealen waarvan F.V. de bezielde vertolker was. Dankbaar kan ik hem geen beter huldeadres toevoegen dan het vers van onze Rodenbach:<\/p>\n

\u2018o zanger echt en trouw gelijk een kind\u2019!<\/p>\n

Anton van Wilderode, 25 maart 1987<\/p>\n

\n

Toespraak Sim en ontroerde Nand.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\n

Kort v\u00f3\u00f3r\u00a0het overlijden van Nand in 1989 stuurde Van Wilderode volgende brief naar Sim:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

“Lieve mevrouw Vercnocke,<\/em><\/p>\n

Uw brief, die ik zo pas ontving, heeft mij verdrietig gestemd. Ik hoopte z\u00f3 dat Ferdinand nog een goede tijd zou gegund zijn na de heelkundige ingreep (waarover ik later iets hoorde).<\/em>
\nAlleen al uit dankbaarheid omdat zijn po\u00ebzie mijn jeugd heeft verblijd zal ik gaarne gevolg geven aan uw verzoek om als \u2018t God belieft aanwezig te zijn als het zover is. Intussentijd zal ik dagelijks aan hem denken in de heilige mis.<\/em>
\nU kan mij altijd \u2013 toch meestal \u2013 telefonisch bereiken op nummer 091-\u2026.<\/em>
\nVeel sterkte wens ik u voor de moeilijke tijd van het afscheid.<\/em>
\nHeel genegen,<\/em><\/p>\n

Anton van Wilderode<\/em>
\n11 mei 1989″<\/em><\/p>\n

\n

Van Wilderode neemt Nand ook op in zijn handboek “De Dubbelfluit” voor de hoogste klassen van het secundair onderwijs, zie dit hoofdstuk<\/a><\/span>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(ondanks een gebroken linkerarm stond Van Wilderode erop zijn feestrede uit te spreken) De feestrede uitgesproken door dichter Anton van Wilderode\u00a0nav Nands 80-ste verjaardag in de Abdij van Grimbergen. Tijdens deze toespraak was Nand zeer ontroerd, het was de eerste en enige keer dat ik de tranen over zijn wangen zag rollen. Vreugde en dankbaarheid. … <\/p>\n

Lees verder “1987 Anton van Wilderode”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":1978,"menu_order":264,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-4380","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\n1987 Anton van Wilderode - Raratonga<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"1987 Anton van Wilderode - Raratonga\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"(ondanks een gebroken linkerarm stond Van Wilderode erop zijn feestrede uit te spreken) De feestrede uitgesproken door dichter Anton van Wilderode\u00a0nav Nands 80-ste verjaardag in de Abdij van Grimbergen. Tijdens deze toespraak was Nand zeer ontroerd, het was de eerste en enige keer dat ik de tranen over zijn wangen zag rollen. Vreugde en dankbaarheid. … Lees verder "1987 Anton van Wilderode"\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Raratonga\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2023-08-17T16:08:03+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/Van-Wilderode-1024x687.jpg\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"13 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/\",\"name\":\"1987 Anton van Wilderode - Raratonga\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2019\\\/02\\\/Van-Wilderode-1024x687.jpg\",\"datePublished\":\"2019-01-17T19:47:24+00:00\",\"dateModified\":\"2023-08-17T16:08:03+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2019\\\/02\\\/Van-Wilderode.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2019\\\/02\\\/Van-Wilderode.jpg\",\"width\":1532,\"height\":1028},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/1987-anton-van-wilderode\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"De Zingende Ziel der Dingen\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Getuigenissen over Nand en Sim\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":4,\"name\":\"1906 -2019 over Nand: “\u00e0 charge et \u00e0 d\u00e9charge”…\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":5,\"name\":\"1987 Anton van Wilderode\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\",\"name\":\"Raratonga\",\"description\":\"Biografie van een liefde\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"1987 Anton van Wilderode - Raratonga","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"1987 Anton van Wilderode - Raratonga","og_description":"(ondanks een gebroken linkerarm stond Van Wilderode erop zijn feestrede uit te spreken) De feestrede uitgesproken door dichter Anton van Wilderode\u00a0nav Nands 80-ste verjaardag in de Abdij van Grimbergen. Tijdens deze toespraak was Nand zeer ontroerd, het was de eerste en enige keer dat ik de tranen over zijn wangen zag rollen. Vreugde en dankbaarheid. … Lees verder \"1987 Anton van Wilderode\"","og_url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/","og_site_name":"Raratonga","article_modified_time":"2023-08-17T16:08:03+00:00","og_image":[{"url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/Van-Wilderode-1024x687.jpg","type":"","width":"","height":""}],"twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"13 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/","name":"1987 Anton van Wilderode - Raratonga","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/Van-Wilderode-1024x687.jpg","datePublished":"2019-01-17T19:47:24+00:00","dateModified":"2023-08-17T16:08:03+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/Van-Wilderode.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2019\/02\/Van-Wilderode.jpg","width":1532,"height":1028},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/1987-anton-van-wilderode\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"De Zingende Ziel der Dingen","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Getuigenissen over Nand en Sim","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/"},{"@type":"ListItem","position":4,"name":"1906 -2019 over Nand: “\u00e0 charge et \u00e0 d\u00e9charge”…","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/"},{"@type":"ListItem","position":5,"name":"1987 Anton van Wilderode"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/","name":"Raratonga","description":"Biografie van een liefde","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"}]}},"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PbQXZk-18E","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4380","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4380"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4380\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1978"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4380"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}