{"id":5895,"date":"2019-04-28T13:07:31","date_gmt":"2019-04-28T11:07:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?page_id=5895"},"modified":"2023-04-09T01:19:03","modified_gmt":"2023-04-08T23:19:03","slug":"sim-als-zangeres-en-actrice","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/sim\/sim-als-zangeres-en-actrice\/","title":{"rendered":"Sim als zangeres en actrice"},"content":{"rendered":"

ALS ZANGERES<\/strong><\/p>\n

“Posa la mano sul mio core, mio tenero amore…”<\/em><\/strong><\/p>\n

\n

Inleidend muziekje uit 1936 om de sfeer te scheppen …<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

“Vrouwen zijn het mooist in ons leven” (“Frauen \u00a0sind so sch\u00f6n wenn sie lieben”, 1936 – Tango)<\/em><\/p>\n

Hier en daar wijkt de Nederlandse tekst af van het Duitse origineel (“von ihren lokkend s\u00fc\u00dfen K\u00fcssen” wordt bv. “en ze allemaal vergeten” en “Ja, sie strahlen wie Sterne, denn Liebe versch\u00f6nt ihre Z\u00fcge, man verzeiht ihnen gerne, denn Liebe versch\u00f6nt manche L\u00fcge” wordt: “Voor de liefde der vrouwen v<\/em>erloor een man zijne zinnen, en eenmaal na het trouwen wilt hij opnieuw gaan beginnen). De identiteit van de vertaler\/vertaalster\u00a0 werd nog niet gevonden.<\/p>\n

Eerste strofe (tweede strofe: zie partituur):<\/p>\n

Ik zei meermaals reeds:\u201cNu is \u2019t voorbij,
\n\u2018k Wil van de vrouwen niets meer weten.
\nEn ze allemaal vergeten,
\nNooit was een enk\u2019le vrouw me trouw.\u201d
\nEn trots dien eed, is \u2019t onmog\u2019lijk
\n\u2018k Blijf minnen tot ik ben versleten.
\nWant er is op de aard niet eene man,
\nDie toch zonder liefde kan.
\nVrouwen, zijn het mooist in ons leven,
\nHeeft een Dichter geschreven,
\nDat is werkelijk waar.
\nVrouwen, zijn het mooist in ons leven,
\nWaar wij alles voor geven,
\nAlleen uit liefde voor haar.
\nVoor de liefde der vrouwen
\nVerloor een man zijne zinnen,
\nEn eenmaal na het trouwen
\nWilt hij opnieuw gaan beginnen.
\n<\/em><\/div><\/div>\n
Ich schwur mir zu: Nun ist\u2019s vorbei! <\/em>
\nich will von Frauen nichts mehr wissen,<\/em>
\nvon ihren lokken s\u00fc\u00dfen K\u00fcssen,<\/em>
\ndenn keine einz\u2019ge war mir treu.<\/em>
\nAber schon bald sach ich es ein:<\/em>
\nMan kann sie leider doch nicht missen!<\/em>
\nDenn sicht eine Frau so z\u00e4rtlich uns an,<\/em>
\ndan widersteht doch kein Man!<\/em>
\nFrauen sind so sch\u00f6n, wenn sie lieben,<\/em>
\nhat ein Dichter geschrieben,<\/em>
\nund das h\u00f6ren sie gern!<\/em>
\nFrauen sins so sch\u00f6n, wenn sie k\u00fcssen,<\/em>
\nund weil alles dies wissen,<\/em>
\ndarum k\u00fcssen sie gern.
\nJa, sie strahlen wie Sterne,
\ndenn Liebe versch\u00f6nt ihre Z\u00fcge;
\nman verzeiht ihnen gerne,
\ndenn Liebe versch\u00f6nt manche L\u00fcge.
\n<\/em> <\/div><\/div>
<\/div>\n

 <\/p>\n

Een Duitse versie die de partituur trouw volgt, gezongen door Henry De Winter<\/span><\/a> (\u00b01959), een hedendaagse zanger die zich specialiseert in de muziek van de 20er, 30er en 40er jaren:<\/p>\n