{"id":8039,"date":"2020-03-02T01:08:14","date_gmt":"2020-03-02T00:08:14","guid":{"rendered":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?page_id=8039"},"modified":"2024-11-22T02:37:55","modified_gmt":"2024-11-22T01:37:55","slug":"2020-drieman-strip-kleinzoon","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/","title":{"rendered":"2020 &#8220;Drieman&#8221; &#8211; strip kleinzoon  Wide Vercnocke"},"content":{"rendered":"<p>Door mijn onderzoek naar de familiegeschiedenis raakte ook mijn zoon <a href=\"http:\/\/widevercnocke.blogspot.com\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Wide<\/span><\/a> ge\u00efntrigeerd. Meer en meer groeide bij hem de drang om hierover een verhaal te maken, en dat werd zijn graphic novel &#8220;Drieman&#8221;. Daarvoor gebruikte hij enkele foto&#8217;s die ik hem getoond had over de &#8220;Dichterreis door Duitsland 1941&#8221; waar Nand vaak prominent in beeld kwam, zie daarvoor de pagina &#8220;<a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/voorgeschiedenis\/nand\/1939-1944-oorlogsjaren\/dichterreis-doorheen-het-duitse-rijk-1941\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer\"><span style=\"color: #0000ff;\">Dichterreis 1941<\/span><\/a>&#8220;. Het kostte Wide bijna 5 jaar om zijn graphic novel te voltooien. De boekvoorstelling vond plaats te Brussel (Muntpunt) op 28 februari 2020. Hij werd er ge\u00efnterviewd door <a href=\"https:\/\/nl.wikipedia.org\/wiki\/Annelies_Moons\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Annelies Moons<\/span><\/a> (Radio 1) met als gasten <a href=\"https:\/\/nl.wikipedia.org\/wiki\/Jeroen_Olyslaegers\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Jeroen Olyslaegers<\/span><\/a> (auteur van o.a. de bestseller &#8220;Wil&#8221;) en <a href=\"https:\/\/www.shamisadebroey.com\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Shamisa Debroey<\/span> <\/a>(ook een tekenares en recensente hiervoor bij De Standaard). Muziek was er van <a href=\"https:\/\/nl.wikipedia.org\/wiki\/Stoomboot_(zanger)\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Stoomboot<\/span><\/a>.<\/p>\n<p>Ik filmde de hele voorstelling:<\/p>\n<p><iframe title=\"&quot;Drieman&quot; - Wide Vercnocke - Boekvoorstelling\" width=\"525\" height=\"295\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/fOIK0hNN4p8?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture; web-share\" referrerpolicy=\"strict-origin-when-cross-origin\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<hr \/>\n<p>Het boek:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8162 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man-300x166.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"166\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man-300x166.jpg 300w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man-768x425.jpg 768w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man.jpg 1002w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Cover<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Cover.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8059 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Cover-232x300.jpg\" alt=\"\" width=\"232\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Cover-232x300.jpg 232w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Cover.jpg 619w\" sizes=\"(max-width: 232px) 100vw, 232px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Tekening gebaseerd op een originele foto uit 1941:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Bus.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8060 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Bus-300x185.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"185\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Bus-300x185.jpg 300w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Bus-1024x633.jpg 1024w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Bus-768x474.jpg 768w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/Bus.jpg 1295w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-1.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8061 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-1-300x218.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"218\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-1-300x218.jpg 300w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-1-768x557.jpg 768w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-1.jpg 932w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<hr \/>\n<p>28 februari 2020: <strong>De Standaard<\/strong> schenkt aandacht aan de verschijning van het tekenverhaal &#8220;<span style=\"color: #0000ff;\">Drieman<\/span>&#8221; door <a href=\"http:\/\/widevercnocke.blogspot.com\/\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Wide Vercnocke<\/span><\/a>, kleinzoon van Nand.<\/p>\n<p>Voorpagina (links bovenaan): &#8220;<em>Opa dicht voor Hitler. Wide Vercnocke tekent zijn onverwerkte familiegeschiedenis<\/em>&#8220;:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8043 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-216x300.jpg\" alt=\"\" width=\"216\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1-216x300.jpg 216w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1.jpg 576w\" sizes=\"(max-width: 216px) 100vw, 216px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Detail: de tekening komt uit de strip:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1a.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8045 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1a-206x300.jpg\" alt=\"\" width=\"206\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1a-206x300.jpg 206w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/1a.jpg 548w\" sizes=\"(max-width: 206px) 100vw, 206px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Voorpagina katern &#8220;De Standaard der Letteren&#8221;: &#8220;<em>Het driegeslacht Vercnocke. Oorlog van vader op zoon<\/em>&#8220;.<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/8a.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8053 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/8a-212x300.jpg\" alt=\"\" width=\"212\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/8a-212x300.jpg 212w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/8a.jpg 564w\" sizes=\"(max-width: 212px) 100vw, 212px\" \/><\/a><\/p>\n<hr \/>\n<p>Recensie van &#8220;Drieman&#8221; (4 sterren van 5) door Jozefien Van Beek:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/3.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8047 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/3-205x300.jpg\" alt=\"\" width=\"205\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/3-205x300.jpg 205w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/3.jpg 546w\" sizes=\"(max-width: 205px) 100vw, 205px\" \/><\/a><\/p>\n<p>&#8220;Oorlog, van vader op zoon<\/p>\n<p><span style=\"color: #0000ff;\">Graphic Novel<\/span>. Met Drieman maakte Wide Vercnocke zijn beste boek tot nu toe. In zijn herkenbare magisch-realistische stijl duikt hij in zijn familiegeschiedenis. (Jozefien Van Beek)<\/p>\n<p>\u2018Het universum is cyclisch\u2019, schrijft Wide Vercnocke aan het begin van Drieman. \u2018Is er iets dat omschrijft hoe omgaan met jezelf van generatie op generatie wordt doorgegeven? Hoe het voelt om door te hebben dat je deel bent van een groter geheel?\u2019 Dat zoekt hij uit in zijn nieuwe boek: hoe worden dingen doorgegeven van vader op zoon, en kan je daaraan ontsnappen?<\/p>\n<p>Het driegeslacht uit Drieman bestaat uit tekenaar Wide Vercnocke, zijn vader Bout Vercnocke, en diens vader Ferdinand Vercnocke, een dichter die collaboreerde. Over dat zwarte verleden werd in de familie niet gesproken en hoewel Wide zijn grootvader nooit heeft gekend \u2013 hij was vier jaar toen de man overleed \u2013 hing heel zijn leven \u2018zijn schaduw over onze familie\u2019.<\/p>\n<p><span style=\"color: #0000ff;\">David Lynch<\/span><br \/>\nToen grootmoeder Vercnocke in 2015 overleed, begon Bout te graven in het familiearchief in een poging te achterhalen wat Ferdinand Vercnocke precies gedaan had. En terwijl de vader onderzoek deed naar het oorlogsverleden, probeerde de zoon er een boek over te maken. Vijf jaar lang worstelde hij ermee, tot hij besefte dat het boek net over die zoektocht moest gaan. Al die tijd was er intens contact tussen vader en zoon, waarbij ze niet alleen geconfronteerd werden met het verleden, maar ook met zichzelf en hun relatie tot elkaar.<\/p>\n<p><em>In korte hoofdstukjes en in zijn herkenbare surrealistische, zinnelijke stijl toont Vercnocke hoe je een familieverleden meedraagt<\/em><\/p>\n<p>Dat bewerkte Vercnocke tot een deels autobiografisch, deels fictief verhaal. In korte hoofdstukjes en in zijn herkenbare surrealistische, zinnelijke stijl toont Vercnocke hoe je een familieverleden meedraagt. Letterlijk: uit zijn hoofdpersonage kruipen Body snatchers-gewijs zijn grootvader \u00e9n zijn vader.<\/p>\n<p>Een rood gordijn dat associaties met David Lynch oproept, transformeert tot een vlag met hakenkruis, gewone voetgangers worden soldaten in uniform, een rustig straatbeeld vervormt tot verwoest oorlogsgebied. Vercnocke zet zijn tekeningen meesterlijk in om een donker verhaal te vertellen. Drieman is bijna dubbel zo dik als zijn andere boeken, en er staat veel meer tekst in. Waar hij in de vorige strips vooral de beelden voor zich liet spreken, heeft hij nu ook woorden nodig om zijn verhaal te vertellen.<\/p>\n<p><span style=\"color: #0000ff;\">Schuldvraag<br \/>\n<\/span>We zien hoe Ferdinand Vercnocke in 1941 op schrijversreis gaat in Weimar, waar hij tussen naziofficieren een speech van Goebbels bijwoont. \u2018Toen de opwinding was gaan liggen, daalde er een gevoel van diepe schaamte over ons neer. Ons bloed, onze vader, grootvader, onze Vlaamse dichter, schuldig aan culturele collaboratie.\u2019<\/p>\n<p>Ook de Duitse Nora Krug maakte een graphic novel waarin ze groef naar het oorlogsverleden van haar familie \u2013 haar obsessie ging zelfs zo ver dat ze tijdens de yogales haar arm niet omhoog kan houden zonder aan de Hitlergroet te denken. Maar waar <a href=\"https:\/\/www.standaardboekhandel.be\/p\/heimat-9782070663156\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">Krugs Heimat (2018)<\/span><\/a> vooral gaat over de schuldvraag, staat bij Wide Vercnocke een andere vraag centraal: hoe ga je ermee om, met dat enorme gewicht van het verleden? In de strip beantwoordt hij die vraag niet, maar vermoedelijk \u00eds Drieman zijn antwoord.<\/p>\n<p>\u2018Heb ik wel het recht om hier een verhaal van te maken?\u2019, vroeg Vercnocke zich af. Dat heeft hij zeker, want Drieman werd een gevoelige, intrigerende en ontroerende strip. Zijn beste tot nu toe.&#8221;<\/p>\n<hr \/>\n<p>Interview met Wide door Jozefien Van Beek met foto&#8217;s door Jimmy Kets (Standaard der Letteren):<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/4.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8048 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/4-300x222.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"222\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/4-300x222.jpg 300w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/4-1024x756.jpg 1024w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/4-768x567.jpg 768w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/4.jpg 1083w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Interview:<\/p>\n<p><strong>&#8220;Het trauma van de oorlog leeft generaties lang voort\u201d<\/strong><\/p>\n<p>Na drie surrealistische graphic novels waarin mensen transformeren tot dieren en omgekeerd, waarin zo goed als alles erotische fantasie\u00ebn kan uitlokken en waarin impotentie verholpen wordt door sjamanisme, rekent Wide Vercnocke nu af met zijn familiegeschiedenis. \u201c<em>Drieman<\/em> is mijn meest serieuze boek tot nu toe. Er komen geen penissen in voor\u201d.<\/p>\n<p>In Drieman schrijft Wide over drie generaties Vercnocke-mannen, en hoe vader en grootvader allebei vervat zitten in de zoon. &#8216;Familiekroniek&#8217; roept doorgaans adjectieven op als navelstaarderig, maar in het geval van de Vercnockes is het razend interessant: de zoon is tekenaar, de vader sjamaan met een passie voor numerologie, en de grootvader dichter met een zwart verleden.<\/p>\n<p>Hoe zwart juist, dat blijkt uit zijn gedichten. Ferdinand Vercnocke (1906-1989) schreef Aan Adolf Hitler, dat begint met de verzen: &#8216;Kunstenaar-staatsman, Ziener, man der daad. \/ Veldheer en held, mensch m\u00e9\u00e9r dan mensch!\u2019 Een ode aan de F\u00fchrer. &#8216;Dat is een gedicht uit zijn foute periode&#8217;, zegt Wide Vercnocke. &#8216;Heftige shit&#8217;.<\/p>\n<p><em>Wat heeft je grootvader precies gedaan?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Toen zijn eerste dichtbundel begin jaren dertig verscheen, werd hij meteen een rising star, de man die zei waar het op stond, die opkwam voor de kleine Vlaming. Al snel werd hij Vlaams-nationalist. Hij wilde vooral Vlaanderen groot maken en tijdens de oorlog hoopte hij dat de Duitsers daarbij zouden helpen. Dus ging hij publiceren in het dagblad \u2018Volk en Staat\u2019, een rechts nationalistisch medium gelieerd aan de bezetter. Door de Duitsers honing om de mond te smeren, hoopte hij met zijn boodschap mee te surfen op hun propaganda. Maar in 1943 vertrok hij met ruzie bij Volk en Staat toen hij besefte dat de Duitsers helemaal geen interesse hadden in Vlaanderen. Dat moet voor hem een serieuze opdoffer geweest zijn.\u201d<\/p>\n<p>\u201cNa de oorlog werd hij veroordeeld voor culturele collaboratie. Hij wist dat hij opgepakt zou worden, maar hij is niet gevlucht, in tegenstelling tot vele anderen. Ik denk dat hij daar te koppig voor was. Eerst kreeg hij de doodstraf, maar die werd niet uitgevoerd. Van zijn tien jaar celstraf heeft hij er vijf uitgezeten en pas in 1964 kreeg hij zijn burgerrechten terug. Als dichter werd hij nooit meer serieus genomen, ik denk dat dat voor hem nog de grootste straf was.<\/p>\n<p>\u201cEr bestaat een geluidsfragment van een radiorubriek die hij had bij het propagandakanaal Zender Brussel &#8211; ergens wordt dat omschreven als zijn dagelijkse fascistische ochtendpraatje. Het is heel vreemd om dat te horen, zeker voor mijn vader. Hij herkent de stem met licht West-Vlaamse tongval, maar in wat hij zegt, herkent mijn pa niet de minzame man die hij heeft gekend. Kijk, dat Hitllergedicht is fucked up. Ik veroordeel zijn daden en vind het terecht dat hij in de gevangenis heeft gezeten. Maar hij was ook een goede grootvader, een echtgenoot, een vader voor zijn kinderen.\u201d<\/p>\n<p><em>Waarom wilde je dit boek maken?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;De oorlog is vijfenzeventig jaar geleden afgelopen, maar heeft nu nog steeds veel effect, zowel op maat schappelijk als op persoonlijk niveau. Dat heeft me doen nadenken over oorlog in het algemeen. Het is zo intens als je denkt aan alle conflicten die nu woeden in de wereld. Zelfs al raken ze snel gestabiliseerd, het is niet op een twee drie in orde. Dat trauma leeft nog generaties lang voort.<\/p>\n<p><em>Dat maak je expliciet in je boek: het gaat over drie generaties mannen.<\/em><\/p>\n<p>\u201cIk denk dat ik de naam Drieman voor het eerst heb opgeschreven in 2015. Ik wist dat ik over mijn familie wilde schrijven, maar ik wist niet hoe. Lang heb ik geworsteld met de toon van het boek. Heel moeilijk allemaal: mijn grootouders waren rechts, en toch heb ik veel respect voor hen. Mag ik dan over hen praten? Bovendien raak ik hiermee dingen aan die bij zo veel mensen voor zo veel miserie hebben gezorgd. Dat vind ik nog het moeilijkste. Heb ik wel het recht om er een verhaal over te maken?&#8217;<\/p>\n<p>&#8220;Het verleden van mijn grootvader was een publiek geheim, maar in het gezin Vercnocke werd er amper over gesproken. We wisten wel dat hij in de gevangenis had gezeten voor collaboratie, maar niet wat er precies gebeurd was. Mijn vader ging zich er pas mee bezighouden toen mijn grootmoeder in 2015 overleed &#8211; vaak krijg je pas interesse in je ouders wanneer het te laat is. Maar het was ook uit respect denk ik. Na haar overlijden heeft mijn vader zich in die geschiedenis vastgebeten.<\/p>\n<p>&#8220;Toen we haar huis gingen leegmaken, vonden we het archief dat ze had bijgehouden. En toen mijn vader daarin begon te graven, had ik mijn boek: ik wist dat het moest gaan over die ontdekkingstocht. Het maakproces van Drieman is dus niet los te koppelen van zijn onderzoek.\u201d<\/p>\n<p><em>Toch is je boek fictie.<\/em><\/p>\n<p>\u201cZeker. Niet onbelangrijk is dat mijn nicht Ingeborg Tibau haar masterproef schreef over onze grootvader. Als onderzoekster kreeg zij toegang tot het Krijgsarchief en het strafregister, waardoor ze een paar ontbrekende puzzelstukjes kon leggen. Ze heeft bijvoorbeeld kunnen aantonen dat hij nooit bij de SS is geweest. Maar vooral: omdat zij wetenschappelijk onderzoek deed, had ik het gevoel dat ik in mijn boek niet gebonden was aan de feiten. Ik wilde fictie schrijven, en die vrijgeleide kreeg ik dankzij haar.\u201d<\/p>\n<p><strong><em>Rainbow warrior<\/em><\/strong><br \/>\n<em>Er zit een sleutelsc\u00e8ne in het boek waarin je vader de confrontatie aangaat met je grootvader.<\/em><\/p>\n<p>&#8216;In \u00e9\u00e9n van onze gesprekken vroeg ik hem: beeld je in dat je vader tegenover je zit, wat zou je dan zeggen? Wat mijn pa toen gezegd heeft, staat bijna letterlijk in het boek. Het was zo emotioneel en intiem dat ik heb getwijfeld om het te gebruiken, maar tegelijk vond ik het zo mooi en waardevol dat ik het moest doen.&#8217;<\/p>\n<p>\u201cIn realiteit is dat nooit gebeurd. Soms heeft mijn pa daar wel spijt van, maar anderzijds is hij ervan overtuigd dat er geen reactie zou zijn gekomen. Terwijl zowel mijn pa als ik natuurlijk vooral wil weten of hij besefte hoe erg het was. Hij was een slimme man, een journalist, een advocaat. Hij moet toch van alles hebben. gezien? Hij was toch niet na\u00efef?\u201d<\/p>\n<p><em>In &#8216;Drieman&#8217; spreekt je vader over universele liefde. Hij ziet de wereld als \u00e9\u00e9n stam. Is dat zijn manier om zich tegen het verleden van zijn vader af te zetten?<\/em><\/p>\n<p>&#8216;In zekere zin wel. Ook in het echte leven draagt hij die boodschap uit. He loves everybody vanuit het idee: ik ga niemand veroordelen. Het was niet altijd makkelijk tussen die twee. Ik weet dat mijn grootvader hem de nagel aan zijn doodskist noemde toen mijn vader was gaan betogen. Er is wel sprake van enige daddy issues. Hij is een complexe figuur, mijn vader. Met zijn regenboogjas en zo.&#8217;<\/p>\n<p><em>Regenboogjas?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Hij heeft heel lang een regenboogjas gehad. De vrienden van mijn broer noemden hem de rainbow warrior. Dat wilde ik in mijn boek stoppen, dat uit zo&#8217;n serieuze man die gecollaboreerd heeft zo&#8217;n speelse mens kan komen als mijn vader.<\/p>\n<p><em>Hoe is jouw band met je vader?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;De laatste tijd beter. Maar daarvoor heb ik wel veel met de mantel der liefde moeten bedekken. Hij is de enige ouder die ik nog heb. Als ik met hem een toffe band wil, moet ik sommige dingen in het verleden laten. En dat werkt wel. We hebben een heftige familiegeschiedenis. Maar elk huisje heeft zijn kruisje, h\u00e9. Ik wil er niet te veel over vertellen, het ligt gevoelig. In 2014 is mijn moeder overleden en ik heb nu pas het gevoel dat ik opnieuw boven water kom, dat ik het kan plaatsen. Ook de rest van de familie heeft dat verdriet een plek gegeven, en ik weet niet of ik dat opnieuw wil opentrekken<\/p>\n<p><strong><em>Godin<\/em><\/strong><\/p>\n<p>We halen extra koffie in de keuken. Op de koelkast hangt een echo waarop het hoofdje, de armpjes en de beentjes van een kleine Vercnocke te zien zijn. \u201cJa, Auke is zwanger. Ik voel nu al dat mijn volgende boek daarover gaat. Het idee is: godin.\u201d<\/p>\n<p><em>Zo noem je haar ook in je dankwoord. Doorheen je strips is er een evolutie merkbaar: eerst bedank je haar voor veel, dan voor alles, en nu is ze een godin.<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Haha. Ik begin steeds meer te beseffen wat een positieve invloed zij heeft op mijn leven. Ze brengt structuur en zorgt ervoor dat ik niet te veel in mezelf gekeerd ben. Zij is iemand die het laat merken als ze iets niet leuk vindt, en ze dwingt mij ook om meer te babbelen. Vroeger stak ik nogal gemakkelijk mijn kop in het zand, maar zo los je niks op. Dus: godin. Dat is amper overdreven.<\/p>\n<p>Tot nu toe bleven de vrouwenfiguren in mijn strips wat op de achtergrond. Nu wil ik het over hen hebben: mijn vriendin, mijn moeder. Ik zou er graag een trilogie van maken: De godin, Oermoeder en Vrucht. Vrouwen zijn gewoon fantastisch, schrijf dat maar op.\u201d<\/p>\n<hr \/>\n<p><strong>KNACK<\/strong> Focus (BE) 01\/04\/2020 \/ <em>Geert Meesters<\/em>:<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Knack.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8158 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Knack-207x300.jpg\" alt=\"\" width=\"207\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Knack-207x300.jpg 207w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Knack.jpg 509w\" sizes=\"(max-width: 207px) 100vw, 207px\" \/><\/a><\/p>\n<p>&#8220;Ferdinand Vercnocke, advocaat en dichter, werd na de Tweede Wereldoorlog veroordeeld omdat hij teksten had gepend voor &#8216;de meeste collaborerende publicaties&#8217;, aldus kleinzoon en stripauteur Wide Vercnocke. Toch is zijn <em>Drieman\u00a0<\/em>een historische strip noch een klassieke familiegeschiedenis geworden. Dat is al van de eerste pagina&#8217;s duidelijk. In geen enkel ander boek over collaboratie zie je een hoofdstuk lang iemand onder handen genomen worden door de kapper. In geen enkele andere familiekroniek praat de hoofdpersoon met zijn gestorven grootvader terwijl ze samen in de trein zitten. Zulke bijzondere episodes vormen de essentie van Vercnockes werk: alles wordt tegelijk po\u00ebtisch en visueel wonderlijk teruggebracht tot vertraagde alledaagse handelingen. Ook als het natuurlijke conflict tussen drie generaties mannen niet alleen onderling voor vonken zorgt, maar nadrukkelijk raakvlakken heeft met de grote wereldgeschiedenis blijft Vercnocke schoonheid zoeken in routineuze handelingen. Tussendoor vraagt hij zich af hoeveel hij gemeen heeft met zijn foute grootvader en met zijn vader, die zijn eigen onderzoek naar het oorlogsverleden van opa Ferdinand voerde. Vercnockes visuele manier van vertellen uit zich in\u00a0<em>Drieman\u00a0<\/em>onder andere in haartooien. Aan het begin van het boek meet de Wide uit het boek zich een nieuw kapsel aan: aan de zijkanten opgeschoren, zoals het haar van zijn grootvader in oorlogstijd. In de laatste sc\u00e8ne scheert Wide dan weer al zijn hoofdhaar eigenhandig af, een handeling die tegelijk de band met Ferdinand symbolisch doorknipt en verwijst naar de overbekende beelden van ontmenselijkte gevangenen in concentratiekampen. Bij een ander auteur zou de hele metafoor roemloos ten onder kunnen gaan door een gebrek aan subtiliteit, voor Vercnocke behoort een kappersschaar tot de basisinstrumenten om een verhaal te vertellen over de gevaren van identitair denken en de erfenis van het collaboratieverleden in hedendaags Vlaanderen.&#8221;<\/p>\n<p class=\"last-paragraph\"><strong style=\"font-size: 1rem;\">Drieman ****<\/strong><\/p>\n<p><em>Wide Vercnocke, Bries, 120 blz.<\/em><\/p>\n<p>online bestellen via bv: <span style=\"color: #0000ff;\">Copyright Bookshop Drieman<\/span><\/p>\n<p><strong>Interview:<\/strong><\/p>\n<p><em>Hoe anders is het om na je sprookjesachtige vorige verhalen een boek te maken over het collaboratieverleden van je grootvader?<\/em><\/p>\n<p><em>Vercnocke<\/em>: \u201cMijn vrouw zegt dat ik eindelijk een verhaal heb gemaakt dat ze begrijpt. Het is veel rechtlijniger dan de vorige. Ik vond dat ik vanwege de ernst van het thema de dingen duidelijk moest benoemen. Zo kon ik proberen om ze te bezweren. Veel families in Vlaanderen hebben ergens wel een collaboratieverleden en dat kan tot op vandaag zijn schaduw werpen. Ik wilde weten hoe ik zelf tegenover het verleden van mijn grootvader Ferdinand stond. Tegelijk wilde ik niet te veel focussen op de geschiedkundige feiten. Mijn nicht heeft over mijn grootvader en masterscriptie geschreven. Zij heeft het dus op een wetenschappelijke manier aangepakt, maar mijn werk leent zich niet voor een accurate weergave van de historische werkelijkheid.&#8221;<\/p>\n<p><em>Was het ook een moeilijker boek om te maken?<\/em><\/p>\n<p><em>Vercnocke<\/em>: \u201cJa, want deze keer ging het niet alleen over mij, maar over een moeilijke familiegeschiedenis die ik me niet zomaar durfde toe te eigenen. Ik heb een goede band met mijn vader, maar in dit boek zet ik hem nog meer met de billen bloot dan in Narwal, waarin ik hem letterlijk naakt heb getekend. Ik heb zijn verhaal in zekere in tot het mijne gemaakt. Daarbij komt nog dat over die verschrikkelijke oorlog veel geschreven is. Ik vroeg me af of ik het recht had om er iets aan toe te voegen. Ik voelde zelfs schroom om een swastikavlag te tekenen terwijl je die toch in elke Hollywoodfilm over die periode ziet.&#8221;<\/p>\n<p><em>Waarom teken je altijd mensen die hun haar kammen of andere 3 gewone dingen doen?<\/em><\/p>\n<p><em>Vercnocke:<\/em> &#8220;Dat hoeft te maken met de manier waarop mijn verhalen tot stand komen. Ik ga alleen op reis als mijn vrouw aandringt. Ik ben dus een huiselijk persoon en ik vind dat er veel rust uitgaat van routine. Die stimuleert ook de fantasie. Tijdens het kammen kunnen de wildste gedachten ontstaan. Ik vind dagelijkse handelingen ook visueel interessant, omdat ze de kwetsbaarheid van mensen tonen, de schoonheid in het kleine. Als je een oude persoon in een zetel ziet zitten is het toch ontroerend om je voor te stellen dat hij of zij daar elke dag in zit, Routines scheppen daarnaast een safe space, een comfortzone die ik graag nog uitvergroot in mijn werk. Dat geeft de lezer de tijd om na te denken of vrij te associ\u00ebren. Ik zou nog veel redenen kunnen bedenken het komt er waarschijnlijk simpelweg op neer dat dit nu eenmaal mijn manier van vertellen is.&#8221;<\/p>\n<hr \/>\n<p><strong>NRC Handelsblad<\/strong> (NL) <a href=\"https:\/\/www.nrc.nl\/nieuws\/2020\/03\/26\/zoektocht-naar-verleden-adembenemend-in-beeld-gebracht-a3995000\" target=\"_blank\" rel=\"noopener noreferrer nofollow\"><span style=\"color: #0000ff;\">online 26\/03\/2020<\/span> <\/a><em>Stefan Nieuwenhuis<\/em><\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Koud.jpg\"><img decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-8159 zoooom\" src=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Koud-300x191.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"191\" srcset=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Koud-300x191.jpg 300w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Koud-1024x652.jpg 1024w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Koud-768x489.jpg 768w, https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/Koud.jpg 1041w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p><strong>Zoektocht naar verleden adembenemend in beeld gebracht<\/strong><\/p>\n<p><em>Strips \/ In de po\u00ebtische graphic novel \u2018Drieman\u2019 probeert Wide Vercnocke te achterhalen wat zijn opa heeft bezield om te collaboreren met de Duitse bezetter.<\/em><\/p>\n<p>Drie mannen met dezelfde achternaam, drie opeenvolgende generaties. De jongste is een experimentele stripmaker, zijn vader een gepensioneerde leerkracht en zijn opa een dichter met een fout verleden. In de po\u00ebtische graphic novel Drieman gebruikt Wide Vercnocke (1985) het verhaal van zijn eigen familie: wat heeft opa bezield om te collaboreren met de Duitse bezetter?<\/p>\n<p>Over het verleden van opa Ferdinand Vercnocke werd in de familie niet gesproken. Tot vijf jaar geleden, nadat oma stierf: Rombout Vercnocke, de vader van Wide, besloot toen alsnog op zoek te gaan naar motieven en antwoorden.<\/p>\n<p>Het was de zoektocht van zijn vader die bij stripmaker Wide Vercnocke de interesse aanwakkerde. Samen spraken ze er veel over. Gaandeweg werden die gesprekken persoonlijker, gingen ze meer over henzelf en hun onderlinge verstandhouding. Ze bemerkten hoe ze tot elkaar veroordeeld zijn en hoe gebeurtenissen binnen familielijnen bewegen. De sc\u00e8ne waarin vader en zoon samen naar foto\u2019s kijken van een dichtersreis naar Duitsland in 1941, met hun (groot)vader, is adembenemend in beeld gebracht.<\/p>\n<p><strong>Magisch-realistisch<\/strong><\/p>\n<p>Dichter en essayist Ferdinand Vercnocke (1906-1989) was het literaire boegbeeld van het nationaal-socialisme in Vlaanderen. Zo pleitte hij voor volksverbonden kunst en uitte hij zijn bewondering voor de Germaanse rassentheorie. In 1944 werd hij veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf, onder meer omdat hij zijn po\u00ebzie ten dienste had gesteld van de bezetter. Na vijf jaar kwam hij vrij, twintig jaar later kreeg hij eerherstel.<\/p>\n<p>Het magisch-realistische werk van Vercnocke vraagt om een lezer die op de rem wil trappen. Pas in vertraging komen de beelden en het gevoel samen. Er is nagenoeg geen actie. De ruime pagina\u2019s bevatten nooit meer dan vier plaatjes, Vercnocke werkt met een beperkt kleurpalet, gebruikt weinig tekst. Alle handelingen lijken te verglijden, waarbij voorstellingen uit de werkelijkheid wegtrekken. Een spiegel wordt een vluchtroute, een gordijn een vlag met een hakenkruis, voorbijgangers Duitse militairen. Het geheel is opgezet uit korte hoofdstukken, die door titelpagina\u2019s worden onderbroken.<\/p>\n<p><strong>Alles begrijpen<\/strong><\/p>\n<p>In het verhaal spreekt Wide zijn opa tweemaal, beide ontmoetingen vinden plaats in een trein. Vercnocke tekent die treffend: hij komt uit het lijf van de kleinzoon tevoorschijn en gaat tegenover hem zitten. Ineens zit daar de man aan wie hij nooit heeft kunnen ontkomen, ook al was hij vier toen zijn opa stierf: \u201eAl heel mijn leven hing zijn schaduw over onze familie.\u201d<\/p>\n<p>In die gesprekken maakt Vercnocke de generaties zichtbaar. Als Wide zijn opa onbeschaamd en direct vraagt hoe je in godsnaam zoiets kon doen, antwoordt deze in de taal van 75 jaar geleden: \u201eHerkent ge uzelf niet in mij? Wij zijn \u00e9\u00e9n bloed. Zo herken ik mijn volk. Zo erken ik mijn volk. Mijn genen stromen door uw aderen. De leeuw klauwt door uw zijn. Voel mijn geest en idee\u00ebn, voel mijn bloed! Voel de bodem, de kluiten aarde waaruit gij zijt ontsproten.\u201d<\/p>\n<p>Zijn oma heeft Wide ooit verzekerd dat hij later alles zou begrijpen. Zelf denkt hij heel zijn leven te jong te zijn om het echt te snappen. Met Drieman, waar eens niet de schuldvraag maar begrip centraal staat, heeft Vercnocke een krachtig en wezenlijk statement gemaakt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Door mijn onderzoek naar de familiegeschiedenis raakte ook mijn zoon Wide ge\u00efntrigeerd. Meer en meer groeide bij hem de drang om hierover een verhaal te maken, en dat werd zijn graphic novel &#8220;Drieman&#8221;. Daarvoor gebruikte hij enkele foto&#8217;s die ik hem getoond had over de &#8220;Dichterreis door Duitsland 1941&#8221; waar Nand vaak prominent in beeld &hellip; <\/p>\n<p class=\"link-more\"><a href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/\" class=\"more-link\">Lees verder <span class=\"screen-reader-text\">&#8220;2020 &#8220;Drieman&#8221; &#8211; strip kleinzoon  Wide Vercnocke&#8221;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":1978,"menu_order":284,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-8039","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"<!-- This site is optimized with the Yoast SEO plugin v27.4 - https:\/\/yoast.com\/product\/yoast-seo-wordpress\/ -->\n<title>2020 &quot;Drieman&quot; - strip kleinzoon Wide Vercnocke - Raratonga<\/title>\n<meta name=\"robots\" content=\"index, follow, max-snippet:-1, max-image-preview:large, max-video-preview:-1\" \/>\n<link rel=\"canonical\" href=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/\" \/>\n<meta property=\"og:locale\" content=\"nl_NL\" \/>\n<meta property=\"og:type\" content=\"article\" \/>\n<meta property=\"og:title\" content=\"2020 &quot;Drieman&quot; - strip kleinzoon Wide Vercnocke - Raratonga\" \/>\n<meta property=\"og:description\" content=\"Door mijn onderzoek naar de familiegeschiedenis raakte ook mijn zoon Wide ge\u00efntrigeerd. Meer en meer groeide bij hem de drang om hierover een verhaal te maken, en dat werd zijn graphic novel &#8220;Drieman&#8221;. Daarvoor gebruikte hij enkele foto&#8217;s die ik hem getoond had over de &#8220;Dichterreis door Duitsland 1941&#8221; waar Nand vaak prominent in beeld &hellip; Lees verder &quot;2020 &#8220;Drieman&#8221; &#8211; strip kleinzoon Wide Vercnocke&quot;\" \/>\n<meta property=\"og:url\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/\" \/>\n<meta property=\"og:site_name\" content=\"Raratonga\" \/>\n<meta property=\"article:modified_time\" content=\"2024-11-22T01:37:55+00:00\" \/>\n<meta property=\"og:image\" content=\"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man-300x166.jpg\" \/>\n<meta name=\"twitter:card\" content=\"summary_large_image\" \/>\n<meta name=\"twitter:label1\" content=\"Geschatte leestijd\" \/>\n\t<meta name=\"twitter:data1\" content=\"20 minuten\" \/>\n<script type=\"application\/ld+json\" class=\"yoast-schema-graph\">{\"@context\":\"https:\\\/\\\/schema.org\",\"@graph\":[{\"@type\":\"WebPage\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/\",\"name\":\"2020 \\\"Drieman\\\" - strip kleinzoon Wide Vercnocke - Raratonga\",\"isPartOf\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\"},\"primaryImageOfPage\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/#primaryimage\"},\"image\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/#primaryimage\"},\"thumbnailUrl\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2020\\\/04\\\/3man-300x166.jpg\",\"datePublished\":\"2020-03-02T00:08:14+00:00\",\"dateModified\":\"2024-11-22T01:37:55+00:00\",\"breadcrumb\":{\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/#breadcrumb\"},\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"ReadAction\",\"target\":[\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/\"]}]},{\"@type\":\"ImageObject\",\"inLanguage\":\"nl-NL\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/#primaryimage\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2020\\\/04\\\/3man.jpg\",\"contentUrl\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2020\\\/04\\\/3man.jpg\",\"width\":1002,\"height\":555},{\"@type\":\"BreadcrumbList\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/2020-drieman-strip-kleinzoon\\\/#breadcrumb\",\"itemListElement\":[{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":1,\"name\":\"Home\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":2,\"name\":\"De Zingende Ziel der Dingen\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":3,\"name\":\"Getuigenissen over Nand en Sim\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":4,\"name\":\"1906 -2019 over Nand: &#8220;\u00e0 charge et \u00e0 d\u00e9charge&#8221;&#8230;\",\"item\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/de-zingende-ziel-der-dingen\\\/getuigenissen-over-nand-en-sim\\\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\\\/\"},{\"@type\":\"ListItem\",\"position\":5,\"name\":\"2020 &#8220;Drieman&#8221; &#8211; strip kleinzoon Wide Vercnocke\"}]},{\"@type\":\"WebSite\",\"@id\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/#website\",\"url\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/\",\"name\":\"Raratonga\",\"description\":\"Biografie van een liefde\",\"potentialAction\":[{\"@type\":\"SearchAction\",\"target\":{\"@type\":\"EntryPoint\",\"urlTemplate\":\"https:\\\/\\\/www.antillia.be\\\/blog\\\/?s={search_term_string}\"},\"query-input\":{\"@type\":\"PropertyValueSpecification\",\"valueRequired\":true,\"valueName\":\"search_term_string\"}}],\"inLanguage\":\"nl-NL\"}]}<\/script>\n<!-- \/ Yoast SEO plugin. -->","yoast_head_json":{"title":"2020 \"Drieman\" - strip kleinzoon Wide Vercnocke - Raratonga","robots":{"index":"index","follow":"follow","max-snippet":"max-snippet:-1","max-image-preview":"max-image-preview:large","max-video-preview":"max-video-preview:-1"},"canonical":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/","og_locale":"nl_NL","og_type":"article","og_title":"2020 \"Drieman\" - strip kleinzoon Wide Vercnocke - Raratonga","og_description":"Door mijn onderzoek naar de familiegeschiedenis raakte ook mijn zoon Wide ge\u00efntrigeerd. Meer en meer groeide bij hem de drang om hierover een verhaal te maken, en dat werd zijn graphic novel &#8220;Drieman&#8221;. Daarvoor gebruikte hij enkele foto&#8217;s die ik hem getoond had over de &#8220;Dichterreis door Duitsland 1941&#8221; waar Nand vaak prominent in beeld &hellip; Lees verder \"2020 &#8220;Drieman&#8221; &#8211; strip kleinzoon Wide Vercnocke\"","og_url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/","og_site_name":"Raratonga","article_modified_time":"2024-11-22T01:37:55+00:00","og_image":[{"url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man-300x166.jpg","type":"","width":"","height":""}],"twitter_card":"summary_large_image","twitter_misc":{"Geschatte leestijd":"20 minuten"},"schema":{"@context":"https:\/\/schema.org","@graph":[{"@type":"WebPage","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/","name":"2020 \"Drieman\" - strip kleinzoon Wide Vercnocke - Raratonga","isPartOf":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website"},"primaryImageOfPage":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/#primaryimage"},"image":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/#primaryimage"},"thumbnailUrl":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man-300x166.jpg","datePublished":"2020-03-02T00:08:14+00:00","dateModified":"2024-11-22T01:37:55+00:00","breadcrumb":{"@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/#breadcrumb"},"inLanguage":"nl-NL","potentialAction":[{"@type":"ReadAction","target":["https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/"]}]},{"@type":"ImageObject","inLanguage":"nl-NL","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/#primaryimage","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man.jpg","contentUrl":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/2020\/04\/3man.jpg","width":1002,"height":555},{"@type":"BreadcrumbList","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/2020-drieman-strip-kleinzoon\/#breadcrumb","itemListElement":[{"@type":"ListItem","position":1,"name":"Home","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/"},{"@type":"ListItem","position":2,"name":"De Zingende Ziel der Dingen","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/"},{"@type":"ListItem","position":3,"name":"Getuigenissen over Nand en Sim","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/"},{"@type":"ListItem","position":4,"name":"1906 -2019 over Nand: &#8220;\u00e0 charge et \u00e0 d\u00e9charge&#8221;&#8230;","item":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/de-zingende-ziel-der-dingen\/getuigenissen-over-nand-en-sim\/1962-1990-a-charge-et-a-decharge\/"},{"@type":"ListItem","position":5,"name":"2020 &#8220;Drieman&#8221; &#8211; strip kleinzoon Wide Vercnocke"}]},{"@type":"WebSite","@id":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/#website","url":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/","name":"Raratonga","description":"Biografie van een liefde","potentialAction":[{"@type":"SearchAction","target":{"@type":"EntryPoint","urlTemplate":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?s={search_term_string}"},"query-input":{"@type":"PropertyValueSpecification","valueRequired":true,"valueName":"search_term_string"}}],"inLanguage":"nl-NL"}]}},"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PbQXZk-25F","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_likes_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8039","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8039"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8039\/revisions"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1978"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8039"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}