{"id":2190,"date":"1950-08-30T10:46:54","date_gmt":"1950-08-30T10:46:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/?p=2190"},"modified":"2019-01-02T07:10:57","modified_gmt":"2019-01-02T07:10:57","slug":"dinsdag-30-augustus-sim-12de-brief","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.antillia.be\/blog\/dinsdag-30-augustus-sim-12de-brief\/","title":{"rendered":"Dinsdag 30 augustus Sim 12de brief"},"content":{"rendered":"

(nvdr: 30 augustus is een woensdag, Sim dateert de brief op een dinsdag, en begint met te schrijven “Maandagmorgen…)<\/em><\/p>\n

Dinsdag, 30\/8\/50 – <\/em><\/p>\n

Mijn beste Nand,
\nMaandagmorgen\u2026 de stuifregen koelde mijn warm gelaat. De mailboot groette me.. het was een zeer drukke morgen om mij, deze keer voelde ik, en bijna hoorbaar, het bonzen van mijn hart. Heb je het gevoeld.. de ganse reis bleef \u00e9\u00e9n \u201ccommunie\u201d. Te halftien thuis. De oudjes vonden het zeer verstandig dat ik de nachtelijke reis niet eenzaam had ondernomen.. Met een forse lichamelijke inspanning, stond ik om twaalf reeds te Lier op zaken. De zakengodinnen zijn ons zeer gunstig gestemd\u2026 of zijn ze minstens op mij niet ijverzuchtig. \u2019t Begon dus maandag en zo\u00ebven kwam ik thiuis met \u00e9\u00e9nzelfde zakencijfer op drie dagen dan een gewone zomermaand. Het maakt me dubbel gelukkig je dit te kunnen schrijven. (noodzakelijk practisch \u2013 hm!)
\nNand, kan ik je schrijven hoe je me overal volgt \u2013 zie je ben ik mezelf nog? Neen \u2013 ik denk aan je en voel me steeds zeer dicht bij jou. Een dagreis lang hoor ik je stem om mijn hoofd\u2026 Wanneer je plots zwijgt vraag ik je antwoord\u2026 en ook jij wijkt niet van me. Is er een pijn vast aan het niet te kunnen overschouwen van een te groot geluk aan het ontroerend bewijs dat ik je brief hier in mijn bevende handen hou en als het ware mijn handen weer om je hoofd mag heenslaan z\u00f3 beduidend teer en aanhankelijk. Ik heb behoefte aan een krachtig accoord te slaan het uit te jubelen \u2013 Nee, d\u00e0t niet, Nand, te mijmeren dan, zeer stil en onhoorbaar je woorden te herhalen ze voor me uit te prevelen. Was ik ooit z\u00f3 bewust gelukkig vrouw te zijn? Ik heb je ontmoet. Waar brak plots al mijn sluimerend verlangen in me wakker in een gans nieuwe wereld? Ben jij dan mijn jonge God, die scheppend die onstuimigheid in me levend riep. Het is onuitstaanbaar heerlijk vrouw te mogen zijn\u2026 Voor jou Nand, voor mijn geliefde \u2013 Ik dank in jou de Grote Architect!
\nIs het geluk veeleisend? Maar schakelt onze liefde die \u201cveeleis\u201d niet automatisch uit. Wat ligt nog buiten ons? Wat is er anders nog in ons dan deze eindeloosheid die we in ons hebben uitgepuurd en aanvaard? Mijn leven begon in jou en onbewust reeds vergroeid ligt het klaar verbonden ja z\u00f3 getekend van alle tijden\u2026
\nWijl je me schreef, zocht ik maandagavond in Goethes Werke het vers op waar we vergeefs naar bladerden zondag herinner je? \u2013 Het is z\u00f3 schoon, en\u2026 pas ontdek ik de volheid ervan. \u201cMein Busen dr\u00e4ngt sich nach ihm hin, Ach d\u00fcrft ich fassen und halten ihn. Und k\u00fcssen ihn, so wie ich wollt! An seinen K\u00fcssen vergehen sollt\u201d! (*)
\nMag ik mij vanavond noemen, Nand,<\/p>\n

Jouw weerloos Gretchen?<\/p>\n

Ps: Ik vind het jammer dat ik geen uitweg zie je te ontmoeten. Mijn eerste reis met de nieuwe wagen in de proefrit op de \u201cautostrade\u201d tot Jabbeke dat loopt nog tien dagen aan \u2013 \u2018k Gaf ontslag bij de toneelgroep \u2013 ben anders hoffelijk verplicht zondag te offeren.. (**) Openluchttheater te Maaseik. Davidsfonds geloof ik\u2026
\nIk hou van je \u2013 ik verlang naar je \u2013 Nand \u2013 Nand \u2013<\/p>\n

 <\/p>\n

(*) “Mein Busen dr\u00e4ngt sich nach ihm hin…” uit “Gretchen am spinnrade<\/span><\/a>” :
\nEen lied gecomponeerd door Franz Schubert op een fragment uit “Faust” van Goethe. Nand zal in zijn volgende brief wijzen op de wat lugubere connotatie (informatie over lied en tekst via blauwe link hierboven)<\/p>\n

“Gretchen at the Spinning Wheel) is one of the most famous song<\/a>s that Schubert wrote and he accomplished this feat at the tender age of 17! Listen to the spinning in the piano part and when she sings of his kiss, the movement stops and little by little starts up again, as a spinning wheel would. Goethe, the poet of these words, never heard this song, but I\u2019m quite sure he would have liked it, despite his dictum that the mind\u2019s ear shouldn\u2019t be distracted from the words.”<\/p>\n

Versie gezongen door Kiri Te Kanawa, met bladmuziek en tekst:<\/p>\n