Mijn beste vriend,<\/p>\n Je schrijven heeft me onzeggelijk verheugd en de herinnering aan een volle zomeravond (1) minder weemoedig gemaakt \u2013 klinkt het vreemd? \u2013 voor mij zit aan elk geluk een zomeke weemoed vast, zelfs in drukke bezigheden ontgaat ze me nauwelijks. Wat me bijbleef sinds onze \u201cfantasia-avond\u201d (2) zal me lang nog geheugen. Laat nooit Uw woord mijn schaam\u2019le zin ontrijzen<\/em> Doch steeds met nieuw en mildere bewijzen<\/em> Mijn haperend woord verklaart dat aan een vragen trilt<\/em> Met n\u2019innige groet!<\/p>\n Je Sim Wolfs<\/p>\n Commentaar<\/em><\/strong><\/p>\n (1) “de herinnering aan een volle zomeravond”<\/em>: verwijzing naar het tuinfees<\/span><\/a>t in “Villa Kriekenberg” van 5 augustus, dag van hun eerste (bewuste) ontmoeting.<\/p>\n (2) “fantasia’-avond”<\/em>: zou kunnen verwijzen naar de film “Fantasia<\/a>“van Walt Disney uit 1940 met bijhorende muziek van bv. Bach, Tchaikovsky, Beethoven etc.<\/p>\n (3) “bittere ontgoocheling der laatste jaren”<\/em>: Sim werd ook getroffen door de repressie na de bevrijding van Belgi\u00eb in september 1944. Zij was in de vroege oorlogsjaren gouwleidster geweest voor Leuven van de Dietsche Meisjesscharen <\/i>-zie hierover de scriptie<\/a> van Severine Jans (pdf p. 59)- en verbleef tweemaal in voorarrest (oktober ’44 tot februari ’45 in Leuven Centraal en het jaar ’47 in de gevangenis van Vorst). (4) grootstad: Brussel (Schaarbeek). Na de bevrijding verhuisde het gezin van Sim in 1945 noodgedwongen vanuit Sint-Joris-Winge naar Schaarbeek. De Vlaamsgezindheid van het gezin werd hen kwalijk genomen. Dit alles gebeurde trouwens in de nasleep van het drama te Meensel-Kiezegem<\/a>\u00a0van augustus 1944, een buurgemeente van Sint-Joris-Winge. Een collaborateur werd door het verzet in onduidelijke omstandigheden neergeschoten en een gruwelijke vergeldingsactie volgde die nog tot op de dag vandaag de gemoederen in deze gemeente beroert. Sim en haar familie kenden vele van de betrokkenen (langs beide kanten) persoonlijk.<\/p>\n (uitgebreide info hierover in het menu “Voorgeschiedenis”)<\/p>\n (5)\u00a0“krakend wagentje”<\/em>: een Volkswagen Kever<\/p>\n (met het “krakend wagentje” voor het huis in de Kleine Warande te Gistel waar Nand woont)<\/em><\/p>\n (6) mastebossen: Sim verloor haar job in het onderwijs (ze was regentes Frans, Nederlands, Geschiedenis en Aardrijkskunde) omwille van haar betrokkenheid als gouwleidster van de Dietsche Meisjesscharen. Om den brode nam ze verschillende jobs aan (o.a. vertaalster in het Slachthuis van Anderlecht) tot ze een vaste job vond als vertegenwoordigster van koekjes en chocolade voor de firma “Van Loo<\/a>“, en doorkruiste dagelijks het Vlaamse land, vooral Antwerpen en Limburg. Het zou nog duren tot begin jaren ’60 vooraleer Sim opnieuw vast werk vond in het onderwijs, na 21 interims…\u00a0“Mastebossen”<\/em> is een verwijzing naar de bossen<\/a> in Kapellen (Antwerpen) langs de Kalmthoutsesteenweg.<\/p>\n (7)\u00a0“ik had een goeie dag vandaag”<\/em>: kan dubbel zijn: ze voelde zich gewoon goed, of ze had die dag een goed verkoopcijfer gehaald (zie hierboven).<\/p>\n (8)\u00a0“kemenade”<\/em>: een warme, gezellige kamer. Een kemenade was in Middeleeuwse burchten de belangrijkste en gerieflijkste ruimte, met open haard en meestal de enige die verwarmd was, zie Wikipedia<\/a>.<\/p>\n (9) “und die Muse gewidmet!\u201d\u00a0<\/em>: letterlijke vertaling: “aan de Muze toegewijd”, de term “gewidmet” is een veel voorkomende beleefdheidsaanspreking in muziek en literatuur.<\/p>\n (10) Dit is \u00e9\u00e9n van de laatste gedichten die Sim zal schrijven. Ze zal het dichten slechts – sporadisch – opnieuw opnemen na Nands overlijden., bijna 40 jaar later… De uitleg hiervoor is te vinden in haar Memoires, zie aldaar<\/span><\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" 2de brief (eerste antwoord) Brussel, 8ste Oogst 1950 \u00a0 Mijn beste vriend, Je schrijven heeft me onzeggelijk verheugd en de herinnering aan een volle zomeravond (1) minder weemoedig gemaakt \u2013 klinkt het vreemd? \u2013 voor mij zit aan elk geluk een zomeke weemoed vast, zelfs in drukke bezigheden ontgaat ze me nauwelijks. Wat me bijbleef … <\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/1950\/08\/IMG_0007a.jpg\")
<\/a>\u00a0![\"\"](\"http:\/\/antillia.be\/blog\/wp-content\/uploads\/1950\/08\/IMG_0008a.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\nIs het geen schone Godsgave een broze herinnering dagenlang vast te houden: gaaf en steeds opnieuw bereid voor elk ragfijn uitspinnen van elk woord en elk gebaar?
\nHeeft alle verbittering en ontgoocheling der jongste jaren (3) ons al te ontvankelijk gemoed nog nauwer afgestemd op hetgeen je zo intens waar noemt: \u201cde zingende ziel der dingen\u201d \u2013 waar voerde men ons heen indien we in elke dag de aanhef van een nieuw lied niet vermoeden konden en indien we het moeizaam ontdekken in het goed dat we nog dromen kunnen.
\nHet was een onstuimig vol accoord dat me doorheen de landelijke nachtreis naar de grootstad begeleid heeft (4) en nog nazindert ergens verloren rondom mij in je brief van deze morgen \u2013 in de voegen van m\u2019n krakend wagentje (5) – langsheen de Kempische hei, de lommerwegen ver over de mastebossen (6) maar bijna heb ik de weigere woorden vast z\u00f3 nabij is me \u2019t geluk vandaag. Zie je Nand, jongen \u201chet leven is schoon en de mensen goed\u201d schreef ik eens overmoedig op de nuchtere celwanden (3). Men heeft me toen met veel meelij bekeken en soms was het zeer hard er naar te kijken en toch is er zo weinig nodig om dit motto als een gangbaar motief met je mee te dragen. Ik had een goeie dag vandaag (7), kwam het met je schrijven, wellicht tussen de zakelijke beslommeringen? Of van de simpel klare zon? Ik hou ervan, die vlakke warmte, m\u2019n gezicht zit er vol van, verblindend! Geluk ligt vandaag overal in een lied en in een dankbaar hart. Mag ik het je zingen ietwat beschroomd met \u2019n tikje plankenkoorts, hou je er rekening mee? Ben je een strenge critieker? Wees mild \u2013 het is een premi\u00e8re van uit een eenzame kemenade (8) \u201cund die Muse gewidmet\u201d ! (9) \u2013<\/p>\n
\nwaar hield me deze nood nog aan het leven vast?<\/em>
\nIk keerde dwazer weer van vele reizen<\/em>
\nmaar ruilde geen verhoor mijn tijdeloze last.<\/em><\/p>\n
\n– al werd ik om geen droom nog kinderlijk verrast –<\/em>
\nzou ik de oorsprong van elk leed verwijzen<\/em>
\nnaar het verheerlijkt beeld, waarbij een vreemde gast<\/em><\/p>\n
\nonuitgesproken want – aan d\u2019eerste klank verstild –<\/em>
\nLaat mij aan uwe zij de gave reis beginnen<\/em>
\nom \u2019t lastig kommeren der mensen en der zinnen<\/em>
\nen voer ter hemelvaart een dwaas bemoederd kind<\/em>
\nnaar het beheerst gebied dat aan Uw woord begint. (10)<\/em><\/p>\n
\nUitgebreide informatie hierover in het hoofdstuk “Gevangenschap<\/a>“.
\nSim was zeer goed bevriend met Jetje Claessens<\/a><\/span>, leidster van de Meisjesscharen. Sim schreef voor haar een welkomstwoord toen Jetje op bezoek was in Vlaanderen vanuit haar ballingsoord in Argentini\u00eb (1992), dit werd overgenomen op het overlijdensprentje voor Jetje (1995). De idealen van toen blijken nog niet vergeten, en Sim wordt vermeld met “Gouwleidster DMS Leuven”…:<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n